In Jezus ontslapen - pagina 80

,

68

Nu

kunt ge in den traan zoowel een uiting van den vloek een vruclit van Gemeene Gratie. Ze is een uiting van den vloek, voorzoover ze kreet van smart is. Ze is vrucht van

zien,

als

Gemeene

Gratie,

voorzoover

het

overkropt

gemoed

er

zich

in ontlast.

Maar hoe ge

dit ook neemt, altoos is het „weenen" blijk, u ellende door de ziel ging, of dat ellende u omringt. Want er is ook wel een „weenen van vreugde," maar dit is slechts het gevolg van een te felle gemoedsbeweging, waarover we geen meester meer zijn. Zoo is er ook een lachen van smart en een lach van den waanzinnige.

dat

Normaal genomen daarentegen, hoort de lach bij de vreugd^ bij onze ellende. Een ellende, die bloot uitwendig kan zijn, als een kind zoo bitter huilt, omdat een stuk van zijn speelgoed hem door een speelgenoot werd afgenomen. Of ook de traan

een ellende die tot in merg en heen doordringt, heel ons hart ontzet, en ons voor God in zielesmart doet wegkwijnen. Maar altoos uiting van een bange gewaarwording die ons beklemt en knelt, en waaraan we ons pogen te ontworstelen; die uit de diepte van ons gemoed naar het oog opwerkt en dan in het vochtig oog breekt, tot de traanperel zich gevormd heeft, en af biggelt langs onze wangen. Zijn we nu groot, dan vegen we zelf dien traan weg. Soms schamen we ons, dat een ander den traan in ons oog ont,

dekken

zal.

een kind laat zijn tranen afvlieten. En dan komt moeder en wischt die tranen van het kindergezicht weg. Ze doet dat met zorg, tot de laatste traan is afgewischt, en het kinderverdriet vergeten is, en er geen traan meer perelt. En zoo nu staat er van God den Heere geschreven, dat Hij ook zijn kinderen het vochtig oog droog zal maken, en alle tranen van hun oogen zal afwisschen. Een voorstelling dus, alsof zijn verloste kinderen met tranen in de oogen bij de poorte van het Vaderhuis aankomen, en alsof de Yader in de hemelen gereed staat, om, eer ze binnengaan in zijn heerlijkheid, die teekenen van hun geleden smart te doen verdwijnen. In Gods Vaderhuis lachen Gods heiligen, maar ze weenen er

Maar

niet meer.

In Gods zaligen hemel zou vloeken.

Dat

dit

beeldspraak

te zijn,

en nog

weenen van smart,

te

behoeft nauwelijks gezegd. ten eeuwigen leven heeft den aardschen

is,

Wie werd opgeroepen

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen