De gemeente gratie - pagina 168

jEzus' EN rome's rechtsbedeeling.

164

En

over eigen bestaan uitspreekt.

vestigt zoowel

als

Pilatus ten leste

vrijspraak de keizerlijke

dat Jezus'

vrees,

majesteit zal

zwicht voor de

aanranden, be-

vonnis als het opschrift boven het kruis, dat ook

zijn

hij

het hachelijk geding niet anders dan als een hooge geestelijke worsteling

tusschen het gepretendeerde Koningschap van Jezus en het

feitelijk be-

staande keizerschap van Augustus opvatte.

Naardien

nu

dit

niet

aan het formeels recht kon

liggen, in zoover formeel

geen hooger rechtspraak dan van den Romeinschen rechter denkbaar was,

kwam

hier alzoo de

waarheid der van God gewilde wereldorde tegenover

de leugen van de wereldorde der onbekeerde menschelijke natuur te staan. Jezus kon niet vrijgesproken worden, of Pilatus moest den leugenachtigen wortel van

eigen recht hebben prijs gegeven, en bekeerd zijn tot dien

zijn

wortel der waarheid, waaruit de orde in het Koninkrijk Gods opklimt.

Doch ook

zou niet hebben gebaat. Pilatus toch zou alsdan

dit

zijn terug-

geroepen, en welhaast zou een ander landvoogd als rechter over Jezus

hebben gezeten. En

zou hebben aangehouden tot Augustus zelf

dit

en

eigen aanbidding afwees,

om hem

eeren als

te

gebaat hebben, bleven,

zijn

indien

maar dan

zelf

zijn

voor Jezus op de knieën was gevallen,

Heere en

zijn

God.

En ook

dit zelfs

zou niet

het slechts een persoonlijke bekeering ware ge-

eerst doel

hebben

getroffen, indien geheel de

Romein-

om

de ware

sche maatschappij haar valsche beginselen had prijsgegeven,

beginselen in zich op te nemen, en die dan ook ten grondslag gelegd had

aan haar recht. Indien feitelijk

in

dit

men

het slechts

ten einde doordenkt,

is

alzoo

strafproces van Jezus voor Pilatus' rechterstoel de strijd

uitgestreden tusschen de orde des levens die de onbekeerde menschelijke natuur,

bij

hoogste ontwikkeling, uit zichzelve had voortgebracht, en tus-

schen die andere orde des levens, die in het Paradijs verordineerd was, en,

in

Christus belichaamd, nu optrad als de

Gods.

Daarom

ging,

zichzelve

geoordeeld.

Gezalfde des Heeren, kon

Staande tegenover den Zone Gods en den zij

op dat hoogste punt van rechterlijke ont-

gekomen was, en dat

wikkeling, waartoe ze destijds

schen wereldlijken rechter

punt

liet

ze in den Romein-

optreden, krachtens haar

en valsch beginsel niet anders doen,

schuldig aan

zenuw van het Koninkrijk

heeft de wereld dan ook in het doodvonnis, dat over Jezus

majesteitsschennis,

zij

die

door schennis van de majesteit Gods.

dan

hem

onwaar

uitgangs-

veroordeelen als

zichzelve hierin juist bezondigde

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen