De gemeente gratie - pagina 77

73

ONGETEMPÉRDE WERKING VAN DEN VLOEK.

X. Oiigetemperde

Zoo

van den vloek.

Averkiiij?

zij

het aardrijk

om

uwentwille vervloekt.

Gen. 3

:

17.

de eerste helft der zestiende eenw met de toenmalige godsdienstige beweging meegingen, waren alzoo opgevoed in denkbeelden, die een grens door het leven trokken, en door die grens een heilig en onheilig die

Zij,

terrein

in

van elkander afscheidden. Van nature was heel de aarde, met het

aardsche leven onheilig, en het was alleen de kerk van Christus, die door

haar optreden een heilige oase in deze wildernis vormde, en allengs door _

wijding

en genadeuitstraling dezen heiligen, gewijden

Wel bestond

kring uitbreidde.

er op dit heilige terrein nog verschil door graad van heilig-

stond boven het leven van den gewonen

heid.

Het

leek,

onder die leeken stond de „bon catholique" boven den meelooper,

priesterlijke

leven

voor bijzonder heilig gold het kloosterleven, en het allerhoogst stond wie later

in

de orde der heiligen, door canonisatie werd opgenomen; maar

afgezien nu van deze verschillen stond toch d.

onder menschen

i.

al

wie gedoopt

en

is,

met een eigen karakter tegen hetgeen enkel

is,

Zelfs

het terrein der kerk,

heel

in het stoffelijke al uit

wat gewijd

de wereld was over.

wie niet anders dan den ketterdoop ontving, had, naar de toenmalige

denkbeelden, nog wel niet de genade, maar toch het geheiligd karakter

om

ontvangen, en daarmede de geschiktheid gedrenkt. Uitgaande van het

ontheihgd en de vloek de

feit,

straks

met genade

te

worden

dat de erfzonde ons menschelijk geslacht

wereld ontwijd had, hing

stoffelijke

men de

overtuiging aan, dat de kerk alleen èn die ontheiliging èn dien vloek kon stuiten,

en dat ze dit deed, ter heiliging door uitstraling van genade, en

wegneming van den vloek door haar wijdingen.

ter

Eerst wie

dit

helder

weg de meesten,

inziet,

en er zich rekenschap van geeft, hoe verre-

met de „Dooperij" meeliepen, in deze denkbeelden waren opgevoed, verkrijgt in het wezen der Wederdooperij het rechte

inzicht.

die straks

Ook de Dooperschen

toch

zijn

in

deze

tweezijdige

of

hebben ze slechts in zooverre veranderd, als hun veranderde beschouwing over de kerk dit meebracht. Van meet af scholen onder hen tweeërlei geesten, die naar hun verschillende aandrift een zeer onderscheiden oppositie tegen de kerk voerden; dualistische beschouwing blijven hangen, en

en deze tweeërlei oppositie splitste zich in

verzet

zich

kwam,

uit zucht

van de kerk losmaakte

om uit

vrij

te

al zijn

naar gelang ze tegen de kerk

van de geestelijkheid,

of

wel

weerzin tegen de veruitwendiging van het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen