De gemeente gratie - pagina 378

TRANSCENDENTIE EN IMMANENTIE.

374

zich vanzelf uit het

dat Hij zelf ons als mensch geschapen heeft, en

feit,

dus den menschelijken aard voor ons bedacht en in ons verwerkelijkt heeft.

Op

menschelijke wijze tot ons naderende, gaat Hij dus niet in een vorm

in,

die

Hem

vreemd, maar

beschikt heeft.

Nu

in

een vorm die Hij

zelf

voor ons bedacht en

zou niets meer doodend op ons geestelijk leven hebben

God de Heere

ingewerkt, dan zoo

heel het boek der Raadsbesluiten voor

ons had opengelegd. Lezend wat daarin stond, zou ons alle

veerkracht in ons gebroken

zijn,

en

alle

moed ontzonken,

ontwikkeling in ons

alle

zijn gestuit.

daarom de dingen van Gods eeuwigen Raad voor ons verborgen gehouden. Voor ons staat dus heel onze toekomst onzeker, niettegenstaande ze bij God volkomen zekerj is en vaststaat. En nu komt in die onzekerheid God met gebod, met zijn vermaan, met zijn bedreiging van straf en met zijn toezegging van loon tot ons, om ons op die wijs, Opzettelijk zijn

te prikkelen

naar menschelijken aard,

in

uw

en

spreken met een klein kind, ook

uws

ge voor uzelven en voor

Onder

dit

alles

nu werkt

ontwikkelen, en

aanzijn.

God

al

gij

zijt

gelijken niet bezigen zoudt.

niets anders

wij

is,

zulks doet

al

volkomen ernstig

drukt ge u uit in woorden, die

dan de voor ons onverzoenlijke

het eeuwige in God, en het

tegenstelling tusschen schelijk

te

wezenlijk en meenens en ernstig, als

God even

worden. Zijn naam

die Ik ben, Ik zal zijn die Ik zijn zal. Bij

Hem

is

is

tijdelijke in

Jehovah,

d.

ons meni.

Ik ben

geen verandering, noch

schaduw van omkeering. In God overgang, wording, een proces te denken, is den Drieëenige loslaten en zich werpen in de armen van het gevaarlijkst Pantheïsme. Maar zoo is ons aanzijn niet. Wij blijven geen oogenblik dezelfde. Wij veranderen gestadig. Ons leven is een bestendig worden. Voortgaand proces is de eisch van heel onze existentie. Dat zijn in God en dat worden in ons menschen, dat eeuwige in God en dat wisselendtijdelijke is

in

ons menschen, staat dus lijnrecht tegen elkander over. Hier

geen brug te leggen. Wij kunnen ons niet

zijn indenken.

in

zijde

óns ten behoeve,

tijdelijke

in

zijn

en zich

overgaan,

een eeuwig onveranderlijk

ontbreekt ons zelfs de mogelijkheid,

het eeuwige Gods te verplaatsen.

schiep,

het

Van onze

in

Maar wel kan God,

openbaring aan ons, in

allerlei

uit

die zelf

om

ons

den

tijd

het eeuwige in

overgangen aan ons bekend

moet dan wel telkens een herinnering aan het eeuwige en onveranderlijke van het Goddelijke zijn worden ingevlochten, maken. Daar tusschen opdat vnj

Hem

als

in

Jehovah, als zijnde die Hij

eeren zouden, maar in gedurig uit dat Eeuwige

zijn

in

omgang met

is

en

zijn volk,

zijn zal,

vreezen en

treedt de Almachtige

het tijdelijke en veranderlijke over, schikt zich

naar onzen menschelijken aard, en gedraagt zich alsof Hij als mensch met ons sprak en omging. Een nederbuigende goedheid Gods, die ten slotte in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen