De gemeente gratie - pagina 108

DE PRAEDESTINATIE IN VERBAND MET „ALLE DINGEN".

104

alleen geestelijk

door

zijn

God

zijn God te te bestaan. Integendeel, hemel en aarde één machtig geheel geschapen, opdat eeuwiglijk in dat

met

als

gansche, in dat grootsche, in dat volledige werk der schepping de

naam

onzes Gods zou verheerlijkt worden.

Het

is

dan ook

welbehagen

is,

in

dien

zin,

dat de apostel ons openbaart, dat dit het

dat „God voorgenomen heeft in zichzelven,

de hedeeling der volheid der tijden alles weer

om

namelijk

m

te

vergaderen in

Christus, beide dat in den hemel en dat op de aarde is."

Reeds vroeger

tot

één

breedvoerig door ons uiteengezet, hoe' dit „tot één vergaderen" hier be-

is

„weer onder één hoofd in

teek ent:

Er

organische eenheid herstellen".

zijn

alzoo in die woorden, dat aarde en hemel één organisch geheel in

ligt

de schepping waren; dat beide door de zonde uit deze hun organische éénheid

zijn

losgeraakt; en dat nu de eere

Gods hieraan hangt, dat beide

toch weer in hun organische eenheid, als de eene groote, heerlijke schep-

ping zullen uitblinken. Dit nu leidt ons tot de geheel andere voorstelling, dat de Voorbeschikking ten doel heeft

van

Gode de zekerheid

te geven, dat

de volledige zelfverheerlijking die Hij door en van zijn scheppingswerk

zocht.

Hem

niets

ontga,

maar ongebroken en onverlet toekome. Dit doel En nu is de Voor-

der schepping dreigde verijdeld te worden door Satan. verordineering

daarin,

en ook daarin alleen, van het scheppingsbesluit

onderscheiden, dat het besluit der Voorbeschikking de middelen aanwijst

en vaststelt, die er met volstrekte zekerheid toe leiden moeten, dat Gode, in weerwil van de zonde, nochtans de volle zelfverheerlijking uit zijn schepping eens zal toekomen. Daartoe

is

de Christus besteld, opdat onder

dien Christus als het nieuwe Hoofd, de uiteengebróken stukken van hemel

en aarde weer tot één organisch geheel, naar Gods oorspronkelijke bedoeling, zullen hersteld worden. Alzoo omvat het besluit der voorverordineering heel de het verloop, dat aarde en hemel einde,

om

uit

nemen

gansch die schepping, en

eere te doen toekomen.

En

zullen, uit

en

is

historie, heel

het gericht op het

gansch dat heelal Gode

zijn

waar dat scherp gevat en onverkort erkend wordt, is het dan tevens in de tweede plaats duidelijk, hoe in dit voorbescliikte plan de mensch op den voorgrond moest treden. Immers al is hij is

eerst

slechts een stuk, een deel, een

er tevens het

lid, een orgaan van deze wereld, hij hoofdorgaan van, en het is alleen door den mensch, dat

Gode namens en uit en door heel zijn schepping kan worden toegebracht. De mensch is de mond, de mensch is het hart, de mensch is het bezielde oog van gansch de schepping, en deswege zou er Gode geen eer uit zijn schepping kunnen toekomen, als die mond verstomde, dat die

eere

hart ophield te kloppen, en dat oog verdonkerd werd.

Daarom moet het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen