In Jezus ontslapen - pagina 25

!

13

wie zoo zijn dooden sterven ziet, nog van vertroosting en van hope spreken. De roekeloosheid is dan ook zoo ontzettend van wie zelf voor Jezus' roepstem de ooren toestopt, en bij anderen Jezus zoekt af te breken. in de eeuwigheid zal zoo doodelijk angstig zijn Gods kinderen verstaan dan ook in gewone dagen van verre niet, wat genade hun geschied is, dat ze gelooven mogen, en als ze hun lieven sterven zien, mogen weten, dat ze in Jezus zelfs het beginsel des geloofs in

Hun ontwaken

waren

ingelijfd.

Want

dat neemt wel het bange van het krank zijn, en het harde van het sterven, en het kille van het graf niet weg. Dat alles blijft. En het gemis en de verlatenheid volgen, en de wonde in het hart moet bloeden. Maar naast en boven dat leven in het zichtbare met zijn wee en diepe smarten staat ook die andere werkelijkheid, die nóg zekerder is, dan wat u hier tranen doet schreien, en uit die werkelijkheid straalt u heilige vreugde, hemelsche vrede tegen. Een gewaarwording die zoo sterk kan zijn, dat het ook in u wordt zooals het in de ziel van Paulus was toen hij schreef: Ik heb meer behagen, om uit het lichaam uit te wonen, en in te wonen bij den Heere. ,

En

nu niet, dat aan zulke geloofstaal het ziekelijke want dat wie zoo er aan toe staat, ongeschikt wordt

zeg

kleeft,

voor zijn taak hier beneden. Zeker dit is zoo, als ge in uw God en uw Jezus slechts heilige Wezens aanbidt, die er zijn, om u te helpen, u te redden, en u ten eeuwigen leven in te leiden. Als gij het middelpunt wilt zijn en Gods heilig bestel naar u laat rekenen. Maar zoo is het niet^ als ge met uw dooden en met wie u weet alleen om God en voor zijn heiligen Naam te bleven bestaan beide in leven en in sterven hier en in de heerlijkheid. Hij onze Vader en wij zijn kinderen; Hij de Heere, en wij zijn dienstknechten en dienstmaagden. Want dan is het leven hier alleen zóó lang goed, maar dan ook zóó lang onafwijsbaar plicht, als. we hier zijn iverk werken, en aan de taak die Hij ons gaf arbeiden mogen. Dan zijn we geboren om Hem te dienen, en wedergeboren met geen ander doel dan dat we Hem in den Zoon zijner liefde verheerlijken zouden. Dan schonk Hij ons het geloof, niet om óns te zaligen, maar opdat Hij in onze zaligheid Zichzelven groot zou maken. Dan is ons leven des Heeren, hetzij we hier nog blijven, hetzy we de eeuwigheid ingaan. ,

,

,

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen