De gemeente gratie - pagina 195

;

DE GEMEENE GRATIE IN HET GENADELEVEN.

191

had de Gereformeerde Theologie zich bijna weer in den Dooperschen hoek van het duahsme laten dringen, en in de gemeente hep dit zelfs zoover, dat in Engeland het Calvinisme zich zoogoed als uitsluitend

Genadeverbond

verband stond,

in

bij

de Dooper-

wat met het en alzoo op een samenhang met het

schen of Baptisten staande hield, en dat hier te lande

al

natuurlijke leven w^ees, schier geheel in vergetelheid geraakte,

kinderdoop nog te laten staan, maar te

midden van een

om

ja,

den

geestelijke levens-

beschouwing, waarbij welbezien alleen Bejaardedoop passen zou. Dit nu bracht teweeg, dat de Theologie aan onze hoogescholen óf weinig anders

deed dan het oude herkouwen, óf wel kettersch afdoolde; terwijl uit de gemeente wel drang opkwam, om de gemeenschap met de wereld af te snijden,

en zich in conventikelen terug te trekken, maar geenszins

om

in

voortgezette en verder ontwikkelde Gereformeerde Theologie handhaving van het grondkarakter onzer oorspronkelijke reformatie te

nieuwe,

zoeken. In minder dan een halve

eeuw

heeft dit er toen in de gevolgen

toe geleid, dat eenerzijds de Theologie aan onze hoogescholen geheel

met

de Gereformeerde belijdenis brak en brutaalweg naar de paden des ongeloofs oversloeg; en dat anderzijds in in

het mystieke

belijdenis,

verliep,

niet in

en alzoo

de gemeente feitelijk

naam, maar metterdaad

al

wat nog

beslist stond,

eveneens de Gereformeerde losliet.

Een droeve

loop der

dingen, die nog in de huidige gestalte onzer Gereformeerde kerken nawerkt

en waaraan alleen door breed opgevatte en tegelijk diep ingrijpende godgeleerde studie een einde kan worden gemaakt.

Inmiddels had na het inslapen der kerk en het bewusteloos inzinken der

Gereformeerde Godgeleerdheid, de geest der wereld het terrein kregen,

om

vrij ge-

op het breede erf der wetenschap en des maatschappelijken

levens het oude ik tot vernieuwde heerschappij te brengen. Al spoedig

werd

dit

oude ik dan ook weer

voortreffelijkheid

als

gaaf erkend, en zelfs in

geprezen. Gevolg waarvan natuurlijk

zijn

zijn

hooge

moest en was,

dat het bestaan zelfs van het nieuwe ik driestweg geloochend werd,

gebrandmerkt werd dat tegen niet

als het voortbrengsel

ja,

van dweepzieke verbeelding, en

„de fijnen" als ingebeelde dwazen de strijd met spot en hoon,

meer door

ernstige

discussie

werd aangebonden. Er werd

zelfs niet

meer gezocht naar de juiste verhouding van de natuur en de genade. Alle genade werd driestweg ontkend; de natuur was het één en al geworden; en uit die natuur moest alles verklaard. En toen hier nu bij kwam, dat de onderzoekingen op natuurkundig gebied in nog geen eeuw een zoo

dusver ongekende vlucht namen, en tot zoo verrassende resultaten leidden,

was het geen wonder, dat ten

leste niet alleen

de genade maar

zelfs al

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen