In Jezus ontslapen - pagina 96

slechts

aan de uitdrukkiug: Ik hen doodb rakende, eu vraag u af

wat gekunstelde inbeeldingen daaruit al getrokken zijn. Dit nu geldt in het algemeen ook van het weenen. Zielsuitingen, als daar zijn: „Ik doornat mijne bedstede met mijne „Ik doe mijn bed den ganscheu nacht zwemmen," op lieden onzes volks eenvoudig niet toepasselijk, „Och, dat mijn hoofd water ware, om te beweenen de breuke mijns volks", is sterker in zijn uitdrukking dan dit bij ons vanzelf zou opkomen. Dat er „met tranen gezaaid wordt" is in dien letterlijken zin onder ons nauwlijks denkbaar. „ Het altaar des Heeren te bedekken met zijn tranen," verraadt een ons meest vreemden hartstocht in het heilige. In het Oosten en bij Israël daarentegen kwam dit alles letterlijk zoo voor, en de waarheid der Schrift spreekt ook daarin, dat ze geen gezwollen beeldspraak bezigt, maar ons door teekening van feller gemoedsbewegingen dan waaraan wij gewoon zijn, de innerlijke bewerktuiging van ons menschelijk tranen". zijn

gemoed ontdekt. Te lachen, niet met den dwazen, niet te stuiten lach van den waanzinnige, maar met den lach der onzondige en der heilige vreugde, behoort tot onze natuur. Dat ziet ge daaraan, dat er ook van God zelven geschreven staat in den liemel „ Die woont zal lachen". Maar het weenen is een gemoedsuiting, die :

alleen in een wereld staat geschreven, dat

van zonde verklaarbaar is. Yau Jezus hij te midden van onze ellende ver-

keereude, geweend heeft.

Nu

Van God

staat het er nooit.

kunt ge

in den traan zoowel eeu uiting van den vloek een vrucht van Gemeeue Gratie. Ze is een uiting van den vloek, voorzoover ze kreet van smart is. Ze is vrucht van Gemeene Gratie, voorzoover het overkropt gemoed er zich

zien,

als

in ontlast.

Maar hoe ge

dit ook neemt, altoos is het „weenen" blijk, u ellende door de ziel ging, of dat ellende u omringt. Want er is ook wel een „weenen van vreugde," maar dit is slechts het gevolg van een te felle gemoedsbeweging, waarover we geen meester meer zijn. Zoo is er ook een lachen van smart en een lach van den waanzinnige.

dat

Normaal genomen daarentegen, hoort de lacJi bij de vreugd, bij onze ellende. Een ellende, die bloot uitwendiy kan zijn, als een kind zoo bitter huilt, omdat een stuk van zijn de traan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen