De gemeente gratie - pagina 433

DE TEMPERING VAN DEN VLOEK.

w^ezenlijkt

worden,

gelijk

ook anderzijds het

rijk

429

der heerlijkheid eens, dank

de werking van zulke algemeene kosmische invloeden, zal opkomen.

zij

Maar

in afwachting hiervan heeft

God de beschikking over deze algemeene

kosmische, atmosferische en tellurische invloeden in

mate

Hij deze invloeden zus of zoo

werken

zijn

hand, en naar-

breekt de vloek sterker

laat,

door en schept een jammerlijken toestand, oftewel wordt ingebonden, en

maakt daardoor een betrekkelijken gelukstaat

in

ons menschelijk leven, en

een betrekkelijke gezondheid voor het leven mogelijk.

Doch behalve deze algemeene invloeden, waardoor de „gemeene

gratie"

sterker of minder sterk de helling van het leven naar den vloek tegen-

houdt,

valt hier

ook

te

rekenen met de onderscheiden bedeelingen Gods.

De toestand van deze aarde

is

niet over al

haar deelen

gelijk

onderscheid tusschen streek en streek zeer sterk, zoo sterk

brokken en stukken van onze aarde in

zijn,

den dood ondergaat en geen existentie mogelijk den jongsten

te

dringen,

men

tijd zijn

steeds bleek,

daarbij

te

eer

is

het

dat er

waar het leven voor den mensch

op Nova-Zembla meldt onze eigen historie ons in

;

zelfs,

is.

dit,

Uit de overwintering

en wat pogingen ook

aangewend, om aan de Noord- of Zuidpool door

met wat

worstelen had.

schier onoverkomelijke moeielijkheden

En ook

al

gaf het menschelijk heroïsme

dusver deze pogingen niet op, toch dacht noch denkt iemand er aan, in deze poolstreken zich

om

een terrein van menschelijke existentie te scheppen.

De dood in geheel de natuur. koude heeft God Almachtig hier den vloek tot

In die streken heerscht nu reeds de dood.

Door

niets

dan door

zijn

op het uiterste laten doorwerken, als

om

ons te doen verstaan hoe groot

gemeene gratie is, die ons in onze gelukkiger streken, voor het volle doorwerken van dezen vloek vrijwaart. Toch breekt zelfs in die streken altoos nog iets van het licht door, en kan een enkel ijsdier en een enkele ijsvogel er nog het bestaan rekken. Maar denkt ge u, dat ook die korte en zwakke lichtuitstraling wegviel, dan zou de dood er volkomen zijn, en zijn

tevens de zwartste nacht en de uiterste duisternis er voor altoos

zijn inge-

Bedenkt ge nu, dat zoo God den vuurhaard in zijn zon bluschte, metterdaad die toestand de algemeene toestand op onze aarde zou zijn, dan klimt met onweerstaanbaren drang de toon der dankbaarheid uit uw

treden.

ziel

naar boven, dat Gods gemeene gratie het verbond van dag en nacht

in stand houdt, en dat dientengevolge een nog zoo draaglijk, en veelszins

zoo gelukkig leven voor ons op andere deelen van dezen aardbol mogelijk

De

is.

woestijn geeft ons .soortgelijken indruk. Wij kennen in óns land de

wildernis niet, en kunnen ons hoogstens in

sommige vale streken van de Veluwe eenig denkbeeld vormen van een dorre, kale landstreek, waar het

eindelooze

zand allen groei en

alle

ontwikkeling tegenhoudt. Vergelijking

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen