De gemeente gratie - pagina 258

DE KERK ALS INSTITUUT. ORGANISME.

254

En

landgenoot met wien

alle

hij

heeft die taal evenals

spreekt,

van

hij

hem anterieur, en toch drukt die het omdat God beliefd heeft, hem met zijn gedachten uit, taal juist zijn landgenooten uit eenzelfden stam of volk te doen opkomen, en hem met hen een gemeenschappelijk leven te geven. De organische verbinding van het voorgeslacht. Die taal

de

alzoo aan

is

heeft alzoo weer haar diepen grond in de nog oorspronkelijker

taal,

organische verbinding met

zijn

volk. Hij

zijn

bij

is

toch uit het lichaam zijns volks voortgekomen. Er

volk bijgekomen, en is

een additie of

bij-

in de oorspronkelijke eenheid

voeging, maar een bijvoeging die gegrond is van leven, en het bewustzijn van die eenheid van leven spreekt zich

eenheid van

in die

uit

taal.

Is alzoo de menschelijke taal een dor onmisbare sadntvoegselen

menschelijk leven, dan

van een

het noodzakelijk, dat ook de Christehjke religie

is

van dat menschelijk sadmvoegsel der taal zich meester make, er indriuge, het beziele, het zich tot instrument make, en alzoo ook de taal gebruike om de ineengroeiing van het Lichaam en de leden tot die

in

taal inga,

stand te brengen en tot volkomenheid te ontwikkelen. Al denkt ge u dan

ook voor een oogenblik

kinderen Gods

alle

uit

Nederland weg, zoodat er

niet

één wedergeborene meer op onze erve overbleef, zoo zou toch in de

taal

de Christelijke religie nog aanwezig

Christelijke

zijn.

In die taal toch heeft elke

haar uitdrukking gevonden. In die taal

gedachte

schatten en rijkdommen

vertolkt. In die taal is ze als

zijn

haar

ingeweven, en elk

oogenblik kan ze uit die taal weer worden te voorschijn gebracht, niet

naar de

Door

In die taal

we

maar naar de uitdrukking voor ons menschelijk bewustzijn. Door die taal gaat het gebed. zingen we. Door die taal voeren we onze gesprekken, uiten

realiteit,

die taal alleen grijpt de prediking plaats.

onze

gehoor

liefde,

is

we

vertroosten

niet anders

dan

de taal mogelijk. Zelfs

al

uit

elkaar.

Is het geloof uit het gehoor, dat

de prediking, en die prediking

verstomden

alle

is

alleen door

stemmen, nog zou de

taal in

het gedrukte schrift den vollen rijkdom van de Christelijke religie voor

ons bewaren.

Doch

juist

daarom heeft de

Christelijke religie

dan ook op

dit organisch

saamvoegsel der taal haar invloed uitgeoefend. Ze heeft die taal niet gelaten gelijk die was, maar haar gewijzigd, vervormd, bezield, tot op zekere hoogte gekerstend.

Neemt men

die taal gelijk ze was, vóór het Evangelie

deze landen binnentoog, en die taal gelijk ze nu door predikers, dichters, bidders

en lofzangers geworden

Christendom op die taal

zijn

is,

dan gevoelt men terstond dat het

stempel gedrukt heeft. Niet op heel die

taal.

Die taal kent ook nu nog haar onheiligen, haar ongekuischten, haar boos-

aar digen vorm. Maar

in

de broeder sferen van die taal

is

dan toch een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen