De gemeente gratie - pagina 487

HET ONHEILIGE VAN ALLE SMART.

483

I.XIV. Het

onheilig^e

En Jezns

van

alle smart.

bestrafte

hem, en de dnivel ging van hem

en het kind werd genezen van die are

Matth. 17

misverstand, omtrent de bestrijding van

Alle

komt,

blijkt alzoo

maar

vallig,

alle

men geen

Omdat het

altoos en noodzakelijk kleeft.

weer prikkelt om

18.

oog had

ons overkomend kwaad, niet soms en toe-

een middel tot heiliging van ons innerlijk leven loren zoon

:

het lijden dat ons over-

daarin zijn oorsprong te hebben, dat

voor het onheilige dat aan

uit,

af.

tot zijn

is,

lijden zoo dikwijls

en zoo vaak den ver-

vader te gaan,

men

is

in het

Ujden

zelfs

ten deele iets uitnemends gaan zoeken, iets kostelijks, iets waaraan

bijna

een heilig karakter moest worden toegekend. Zoo keerde

werd

werkelijkheid in haar tegendeel om. Lijden

schuwen en

te

verafschuwen hebben, maar

iets,

iets

dat

men

dat bijna begeerlijk scheen

Omdat zoovelen met den Psalmist betuigen moesten werd verdrukt den dwaalweg in, maar, nu geleerd, houd

en aantrok. eer ik

men de

niet zou te

„Ik sloeg

:

ik

uw wet

en wegen/' ging elk denkbeeld van het booze, het ongoddelijke, het

oii-

menschelijke, het onnatuurhjke en tegennatuurlijke dat in alle lijden zich

Van den

openbaart, allengs geheel teloor. bijna

lach der

een afkeer, de traan scheen innerlijk schoon.

begreep

niet meer, dat,

ware

alle

van naar God en

Men

verstond,

men men

leven heilig gebleven, nooit één enkele

traan aan het menschelijk oog moest ontrold toe, in plaats

vreugde kreeg

zijn

Woord

zijn.

Men

gaf aan het gevoel

te luisteren,

en op die wijs

is

geheel de beschouwing van het mysterie des lijdens vervalscht, en heeft ten slotte zekere weemoedige ingenomenheid met eigen ellende in het sen-

timenteele pessimisme getriomfeerd. Zoover ging dit lijden

kastijding zijn deel des lijdens vergrooten ging.

wereld vrome menschen zich aan verkeer onttrekken,

om

zelfs,

dat

men

op aarde nog niet ontzettend genoeg vond, en door opzettelijke

zich

in

alle

Zoo zag men

levensvreugde en aan

het zelf-

in

de Heiden-

alle

menschelijk

een wilde streek tusschen boom en plaatsen,

aan hun dood toe als een pilaar in die plaats te blijven staan, en houtgewas door hun leden en hun hart te laten heengroeien. En evenzoo is het onder Christenen gezien, dat menschen zich geeselden, zich in kuilen lieten inmetselen, of op een zuiltop klommen, om toch maar hun tot

het

deel

van

lijden

zoo groot mogelijk te maken. Niet verstaande dat Jezus

den vloek gedragen zonder

in

te

zien,

heeft, ging

hoe

in

die

men

het lijden van Golgotha schoon vinden,

lijn

van gedachten het Kruis voor Jezus

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen