De gemeente gratie - pagina 425

;

DE TWEEDE NATUUR. catarrh of verkoudheid is

dit gedurig het geval.

is

de catarrh geheel te verjagen. Maar, en hierop wijzen, zulk een catarrh kan ook chronisch worden, d. w. z. het

we

kan gebeuren dat ze een wijziging brengt,

men

onderscheidt ziektevorm,

uw

de natuur van

d.

w.

lichaam teweeg-

eigen natuur opwerkt.

In de geneeskunde

tusschen den primairen, secundairen en tertiairen

zelfs z.

uw

uit

tusschen krankheidsvormen die nieuw in het lichaam

en tusschen andere zoodanige die ontstaan

ontstaan,

men ook

van verwant karakter. Doch hoe

toestand van ons lichaam altoos,

in

daarin nestelt, en nu voortaan, zonder eenige aanleiding of

zich

voeding van buiten,

ziekten

Sterk niezen of zweeten

om

dikwijls voldoende

willen

421

noemen

wil,

de zaak

voorafgaande

uit

deze wijziging in den één.

blijft

Het beteekent

dat iets wat in ons of aan ons gebeurt of ons overkomt, iets in

onze natuur achterlaat, er een vasten zetel in verkrijgt, en nu als eigen

macht

in

onze natuur werken gaat.

Dit wonder verschijnsel nu kan in het algemeen genoemd worden de

van ons bestaan. Bleef de indruk

of inwerking van het ééne oogenbUk zonder gevolg voor de verdere oogenblikken van ons bestaan ging met elk nieuw oogenblik al het voorafgaande teloor, zoo zou elke samenhang, elke continuïteit in ons leven ontbreken. Er zou geen ontwikkeling, geen vooruitgang mogelijk zijn. We zouden steeds dezelfde blijven,

continuïteit

evenals een thermometer, die hoe ook het kwik of de wijngeest in de glazen buis

stijgt

of daalt,

altoos dezelfde

thermometer

aard geen wijziging ondergaat. Maar nu heeft

geschapen, dat er in ons leven continuïteit

een snoer

is

van aaneengeregen kralen

is,

God ons d.

w.

z.

of paarlen,

blijft,

en in

zijn

zoo wonderbaar

dat ons leven niet

maar het beeld van

een zich voortst uwenden stroom, van een groeiende plant draagt, en daardoor

de gesteldheid van onzen persoon rusteloos

brengt,

óf,

want dat

is

er

wijzigt,

en óf verder

de onafscheidelijke keerzijde van, achteruitzet

en doet verminderen. Eerst groeien we, maar ook op den ouden dag ver-

minderen we. En nu

het wel waar, dat ook plant en dier, omdat ze

is

naar het beeld van den mensch geschapen vertoonen,

maar toch

nu nog haar

soortgelijk

zijn,

verschijnsel

dan zwak en schaduwachtig. De zwaluw bouwt de arke van Noach, maar omgekeerd wat afstand

niet

nest, als in

tusschen Noachs arke en een atlantische mailboot, die naar de nieuwe

wereld opstoomt? Het

is

dan ook

in

den inensch

van onze natuur op zoo wonder sterke wijze vooral gevoelt zoo ge

mensch en engel

alleen, dat ge deze aard

ziet

uitkomen

vergelijkt. Bij

;

iets

wat ge

de engelen wordt

ons niets gemeld van achteruitgang of vooruitgang. Ze

zijn opeens goed kwaad, maar blijven dan ook zooals ze zijn, en het is alleen in den mensch, dat we dit mysterie van de hebbelijkheid of van de continuïteit, en daarmee het proces van vooruitgang of achteruitgang zien uitkomen. En

of

steeds openbaart zich dit daarin, dat zich door gewoonte, zede of hebbe-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen