In Jezus ontslapen - pagina 137

125 iii deu dood verzinken, en in den dood blijven. En dat eens nieuw weer uit zal komen in het lelienblank der reinheid, met den blos eener eeuwige jeugd op het gelaat, en dan schitteren zal in onverderfelijkheid en glorie, dat is omdat het Woord vleesch^ omdat Gods eeniggeboren Ttone/ mensch werd en omdat hij aan ons menschelijk geslacht van den Vader tot een Hoofd is gesteld, en in zijn heiligen dat geslacht persoonlijk aan zich heeft verbonden. ze gaat in den dood maar Zoo gaat deze wereld voorbij Jezus houdt haar vast, door zijn Yleeschwording en in zijn heiligen, en dat nu zal eens de triomf zijn als Christus, met zijn heiligen, in die herboren wereld in glorie zal heerschen. Doch natuurlijk geldt dit alleen van wie bij Jezus hoort, aan Jezus is ingelijfd, met hem lotgemeen werd. van Jezus af te trekken dat is de vreeselijke toeleg van den overste der wereld. aan Jezus vast te doen klemmen, dat is de goddelijke trekking en de dienst van Gods engelen. Van Jezus af, of voor eeuwig aan Jezus verbonden, dat is de strijd, de levenskamp, de worsteling. Wie nu in zijn sterven zoo aan Jezus vast ligt, dat hij niet meer los kan, dat is de overwinnaar, dat is de ziel die overwonnen heeft, en hem fluistert Jezus nog in zijn sterven in:

eeuwig ze

,

,

U

,

U

Die overiüon,

zal alles beerven.

Bevreemde het u niet, dat Jezus door zijn openbaringen op Pathmos zoo beslist, en met zoo doordringenden ernst dat op heel de existentie en van ivorsteling op aarde drukt. Het gevaar om den vrede boven dèn strijd te verkiezen, is voor Gods kinderen zoo dreigend, en tasten ze hierin eenmaal mis, dan misbruikt de geest uit den afgrond juist deze hun dorst naar vrede om den band van hun hart aan Jezus ongemerkt los te rafelen, en hun den prijs van den overwinnaar, hun de kroon des levens te doen ontgaan. De strijd is een harde noodzakelijkheid, het heimwee onzer ziele blijft naar den vrede uitgaan. David is een overgang, eerst in Salomo komt de ruste. Eens zal dan ook alle worsteling uithebben, en zal het vrede, ruste, Sabbath in God zijn eeuwiglijk. Maar wee hem, die naar dien vrede grijpt, eer de strijd vol-

karakter van

strijd

,

zijner heiligen

,

En

toch neigt het vroom gemoed er zoo licht toe, het strijdgewoel terug te trekken; van de wereld teruggetrokken zich in een heilig Pella op te sluiten, voor de eere van den overwinnaar koel te blijven, en langs een stil streden

om

zich

is.

uit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen