De gemeente gratie - pagina 488

HET ONHEILIGE VAN ALLE SMART.

484

welbezien geen schande, maar een eere en een voorrecht ware geweest. Alles natuurlijk lijnrecht tegen de Heihge Schrift

De

in^

Schrift leert ons dat Jezus de schande,

Heilige

den vloek, de

straf

gedragen heeft, en toont ons in de Opstanding een triomf over Satan. De Schrift leert ons in allen

De

dood

iets zien, dat onheilig is

Schrift zegt ons dat melaatschheid en andere

offers

en onrein maakt.

krankheden door zoen-

moesten verzoend. Kortom de Heilige Schrift kent geen ander

dan zulk een

als het gevolg is

van den

vloek, en in dien vloek het

teeken van het onreine en onheilige aan zich draagt. Heilige Schrift

komt ons

Ja,

meer

lijden,

merk-

nog, de

in dien vloek, die alle lijden baart, zeer stelliglijk

een werking belijden, die in verband staat met een satanische, demonische macht. Christus' ingaan in dat

nemen van de schande,

lijden, zijn

dragen van den vloek,

zijn

op

luid van het eenparig gedaarom zulk een onvergelijkbare openbaring van Goddelijk mededoogen en van alles te bovengaande liefde, omdat het zich overgeven aan het onheilige zoo rechtstreeks indruischte tegen den drang en den eisch van zijn innerlijk Goddelijk Wezen, Doch van den aard en de beteekenis van den vloek geve men zich dan ook wel rekenschap. Als God zegt: „De aarde is vervloekt om uwentwil," dan beduidt dit volstrekt niet alleen, dat lijden zich in ons leven zal mengen, maar veel meer, dat er over heel het aardrijk een onheilige dampkring trekt. Vloek is niet maar lijden, maar vloek is een kwaad, iets dat toorn in zich draagt, iets waar verbolgenheid in spreekt, iets waardoor God, die

zich

tuigenis der Heilige

zijn Wezen De wetenschap

naar

alles

Schrift,

is

dan ook naar

juist

schept en in stand houdt, het verderft en verstoort.

dat op iets de vloek rust, dat aan iets een vloek kleeft,

dat in iets een vloek schuilt, geeft een afstootend en bang gevoel; iets

we niet de werking van Gods liefde, maar een onheilige macht tegen ons over hebben. Zoolang de vloek op iets rust, komt er geen gedijen, en het gebed om „den zegen Gods," die uit alle Christenheid dag aan dag wordt opgezonden, bedoelt in het minst niet wat men noemt succes, maar uitsluitend dat de werking van den vloek gestuit moge worden, dat de vloek moge worden opgeheven, en dat het onheilige wijken moge. Wie het anders bidt, verstaat het gebed om den zegen des Heeren niet. dat ons zegt, dat

De onderwijzing der wetten op de Levietische reinheid is in dit opzicht dan ook van veel dieper beteekenis, dan men gemeenlijk meent. In die wetten lag niet maar een zinbeeldige afschaduwing van geestelijke reiniging, maar wel terdege het van God geboden middel, om de herinnering aan den vloek levendig

te

houden en het afschuwelijk karakter van

alle lijden

Wat is teederder dan het hjk van zijn verzorgen? En toch de Hoogepriester mocht het

klaar voor Israëls oog te stellen.

vader met eigen hand te niet doen.

onrein en

Dood is

aan

bleef dood. In allen dood is vloek. alle lijk iets onheiligs.

En daarom

is alle lijk

Verloste Christenen die nabij

God

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen