De gemeente gratie - pagina 21

17

HET OP TE LOSSEN VRAAGSTUK.

besef van goed en kwaad, dat gemeenschappelijk in aller hart spreekt.

Dit nu kon niet alzoo zijn, indien God niet door zijn gemeene gratie zekere algemeene denkbeelden over recht en onrecht, over goed en kwaad ook in de saamleving der nienschen in stand hield. En in dien zin nu wijst de

om

apostel er op, hoe ook uit dien privaten en publieken aandrang vellen,

te

blijkt,

dat

God de Heidenen

ook onder hen nog met genade w^erken

En

niet geheel verlaten heeft,

maar

blijft.

de vierde plaats volgt uit Rom. 2

eindelijk in

vonnis

:

14,

13,

dat deze ge-

den gevallen zondaar niet alleen nog een besef van wat eerbaar en oneerbaar, recht en onrecht, goed en kwaad is overliet, in stand hield en werken laat, maar ook dat deze gemeene genade den gevallen

meene genade

in

zondaar nog kracht leent,

om

het goede te doen. Hij zegt toch: „Indien

de Heidenen die de wet (van Sinaï) niet hebben, van nature de dingen doen, die der

wet

zijn."

Zij

en juist daaruit dat

ook,

er kennis

„onbekwaam

minder

kennen

te

maar

ze dus niet alleen,

zij

is

dus

zelfs

het uitgangspunt voor het

Staat het nu vast, dat zelfs een kind van

om

te zijn,

doen ze

doen, trekt Paulus de conclusie, dat ze

ze

van hebben. Dat doen

apostologisch betoog. tuigt

zij

God

be-

eenig goed als uit zichzelven te denken, veel

doen", dan volgt hieruit noodwendig, dat ook de Heidenen dit

goede doen, niet

uit

maar

zichzelven of uit eigen kracht,

alleen doordat

de gemeene genade hen hiertoe aandrijft en hiertoe bekwaamt.

De Gereformeerde kerken hebben heid van dat Schrift

in

licht

alzoo in haar

Formulieren van eenig-

der natuur niets gezegd, wat ze niet met de Heilige

de hand verantwoorden kunnen. Metterdaad

is

het zoo, dat

Paulus, staande voor gelijk verschijnsel, als waarop wij stuiten,

t.

w. dat

de Heidenen zoo vaak meevielen, en dat de Joden zoo dikwijls tegenvielen, ons de oplossing van

dit raadsel

des levens daarin gegeven heeft, dat

hij

ons wees op de gemeene gratie of op het licht der natuur; niets minder

inhoudende, dan dat God

1".

in

den gevallen zondaar nog een

van het Goddelijk handschrift der wet uitdrijft

om

aan dat

overblijfsel

overliet,

2'\

der wet getuigenis te geven,

saamleving dringt tot oordeelvelling met dat overblijfsel 4.

veelszins krachten in

overblijfsel

zielsbewustzijn

zijn

hen werkt

om hen

in

de

als maatstaf,

en

3*^.

het goede te doen volbrengen.

Dit verklaart alzoo, hoe destijds de Heidenen konden meevallen, gelijk

nu zoo

dikwijls de lieden der wereld ons meevallen.

hoe destijds

Israël,

en herlees dan Rom. roep

:

gelijk 7,

En

als

ge dan vraagt

nu de Kerk zoo dikwijls kon tegenvallen, lees

en herinner u slechts dien éénen smeekenden

uit-

Ik ellendig mensch, wie zal mij verlossen van het lichaam dezes

om ook die keerzijde van het raadsel En mocht nu iemand de vraag opwerpen,

doods",

u opgelost te zien. of

Paulus hier de Heidenen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen