De gemeente gratie - pagina 633

DE TWEE LEVENSSFEREN DOOREENGEMENGD.

want God de Heere

zich dit voor te stellen,

zelf

komt ons

629

hierbij

door het

groote en machtige woestijnwonder te hulp. Dit groote woestijnwonder

bestond namelijk hierin, dat God zelf voor Israël in

Hun

voorzag.

hun

kleederen,

machtigen, en

alle

nooden des levens

schoeisel versleet niet; ze aten het brood der

God drenkte hen

uit zijn fonteinen

en rotsspleten.

Zoo zou het dus op zichzelf ook denkbaar zijn geweest, dat God alle uitverkorenen naar één hoek van de wereld had doen trekken, en hen in dien afgezonderden hoek der wereld van allen gewonen nood des levens ontslagen had. Er zou dan geen wereldsche arbeid, er zou geen maat-

De wereld zou

schappelijke ontwikkehng zijn geweest.

uitverkorenen één groote kloostercel

Gods uitverkorenen zou geweest tingen.

zijn

zijn

in

geworden, en

dezen hoek der alle

leven onder

één smaken van hemelsche genie-

Dit onderstelt dan tevens, dat uitverkorenen ouders nooit anders

dan uitverkoren kinderen zouden gehad hebben; voorts dat

alle

kinderen

hun eerste aanschouwen van het levenslicht wedergeboren waren geworden; en eindelijk dat de wedergeboorte terstond tot een volmaakt werk geleid had, met algeheele onderdrukking van de nog inwonende zonde. Alles anders dan het werkelijk is en voorkomt, maar iets dat men zich toch denken kan. En dan natuurlijk zou zulk een enkel heilig geslacht, reeds

door

bij

God

rechtstreeks, gelijk eens Israël in de woestijn, onderhouden, niets

hoegenaamd met de ontwikkeling van het maatschappelijk leven uitstaande hebben gehad. Het zou er geheel buiten hebben gestaan, en de lampe brandende,

hebben

een

geleid.

leven

van afwachting

in

het

voorportaal

des

hemels

Feitehjk het ideaal dat de echte Dooperschen, evenals de

monniken najoegen, maar dat noch de Doopersche noch de monnik kon omdat zulk een afsluiting van de Particuliere genade op een afgesloten terrein niet bestond. En wel poogden de Dooperschen zich des-

realiseeren,

niettemin af te sluiten door de „mijding", en de monniken door den kloos-

termuur, maar dit baatte

niet,

erger dan de witte mier, knaagde de zonde

toch door alle mijdingsscherm en kloostermuur door.

Omgekeerd

zou, bij de

gemaakte onderstelling, de wereldsche maatschappij

in Azië en Afrika zich geheel buiten den invloed der „Particuliere genade"

hebben ontwikkeld, voorstellen,

omdat

iets dit

wat we ons daarom zooveel gemakkelijker kunnen voor een zeer aanmerkelijk deel metterdaad het

geval was. Niet geheel, want het verhaalde van de koningin van Scheba toont reeds duidelijk, dat er van Israël invloed ook op de volken uitging.

na de verspreiding der Joden nog veel sterker geworden. den Islam werkt die invloed niet minder sterk na. Zelfs wint steeds meer het vermoeden in kracht, dat ook de oude Grieksche ontwikkehng, en daardoor ook die der Romeinen, niet weinig aan de hoogere en voorDie invloed

En

is

in

afgaande ontwikkeling van Israël onder Salomo en in Jesaja's dagen, te dankeu heeft gehad. Maar ook al erkennen we dit ten voUe, toch kan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen