De gemeente gratie - pagina 476

BESTRAFFEN, SCHELDEN, TOORNEN,

472

ons

om

leert,

allerlei

God

dat

tegen dat oordeel, tegen die

zelf

den mensch

waar heel

spil

dan

uit

dit

vreeze van tegen

v^^eigeren

kinine in te

ze

al

God

den

schijn,

Dat

is

dan

om

w^entelt. Zij

van de middelen

heil zoeken,

dit

tot lijdelijkheid neigen en in het afzien

die

tegen die ellende, met

tot verzet tegen zijn vonnis uitlokt?

ook het eigenlijke punt, de

doen

straf,

middelen, den strijd op te nemen, heeft het dan niet

vraagstuk

hen een koorts, nemen, omdat de koorts hun van God toete strijden. Overvalt

om

komt, en het uit dien hoofde verzet tegen Ged zou wezen,

die koorts

tegen te gaan. Zullen ze van die koorts verlost worden, dat moet

God

zelf

hun ootmoedig gebed. De zonde, zoo oordeelen ze, was opstand tegen God. Worden we nu ter oorzake van dien opstand tegen God gestraft, dan is de eerste voorwaarde om genade te erlangen, dat we nu van alle verzet tegen God en zijn gerechtig oordeel ons gestrengelijk onthouden. Overkomt hun alzoo krankheid of ongeval, dan achten ze het goddeloos, ook maar iets daartegen te doen, hun

uit

gratie verleenen, en de straf opheffen op

God zouden

vreeze dat ze nogmaals tegen

vraag

is

Nu

rebelleeren.

tegen

zijn

Gods gebod hebben gedaan. De

vonnis, gelijk ze het in het Paradijs tegen

derhalve niet te ontwijken: Is gebruik van eenig middel tegen

eenig lijden dat

God ons

af te laten, en dat

we

God zelven?

toezendt, metterdaad strijd tegen

dan zeggen ook

Is het dit,

wij zonder voorbehoud, dat

liever het ontzettendste lijdelijk

we

er van

hebben moeten ondergaan,

dan dat we bevonden worden, de hand tegen God op te heffen. Om nu dit punt voor de rechtbank der Heilige Schrift tot klaarheid brengen, beginnen in

Luk. 4

:

we met

Ons wordt daar gemeld, dat Jezus

39.

te

op wat ons van Jezus bericht wordt

te wijzen

te

Kapernaüm

zijnde,

het huis van den visscher Simon binnenging, en daar hoorde hoe Simons

schoonmoeder met een harde koorts

bed

te

lag.

Ze was, zoo staat

er,

„met

een groote koorts bevangen." Daarop, zoo luidt het verhaal, ging Jezus

naar de kamer waar

zij

strafte hij de

Een

koorts.

lag,

ging staan aan het hoofdeinde, en toen

be-

bestraffing die ten gevolge had^ dat ze opeens

beter was, en kon opstaan, en het middagmaal aanrichten. Let nu eens

scherp op wat Jezus deed. Hij zei niet: Daar

maande haar

niet aan,

geen genade voor haar

om in,

lijdelijk

is

niets aan te doen. Hij

onder die koorts

om van

die

te berusten. Hij riep

koorts verlost te worden. Neen,

Jezus treedt rechtstreeks tegen die koorts zelve op, als tegen een kwaad, dat niet

met

bestraffen.

rust

Nu

mag worden

sluit

gelaten, en hij doet dit door de koorts te

„bestraffen"

Bestraft Jezus nu die

in,

dat

vrouw? Zegt

hij:

hetgeen ge bestraft schuldig

Dat komt nu van

is.

uw zonde?

Neen, Jezus bestraft niet de kranke vrouw, maar de koorts, die haar be-

vangen houdt. Het kwaad

zit

niet

bij

krankheid, die haar overviel. Die koorts is

de schuldige.

En daarom

Petrus' schoonmoeder, is

maar

bij

de

hier de booze macht. Die koorts

tegen die koorts richt Jezus

zich.

Haar

bestraft

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen