De gemeente gratie - pagina 316

TWEEËRLEI WIL.

312

lingen, hij

gewoonten en van omgeving, aan wier overwicht en heerschappij is. Dan doorziet hij nog niet, dat zijn geloofsbeginsel ook deze dingen een gansch andere beschouwing eischt, en hij leeft in

onderworpen

voor

al

beschouvmigen nog voort, zonder

die vroegere

te

doorgronden, hoe ook

anders moet worden.

dit alles

Nemen we slechts een enkel voorbeeld. Toen er in het begin van deze eeuw ten onzent op staatkundig gebied nog geen staatkundige groep was opgetreden, die ook de staatkundige overtuigingen uit het geloofsbeginsel

waren

afleidde,

en

die

er nochtans tal

van personen

die tot bekeering

kwamen,

voor hun diepste ik zeer wel wisten, dat ze uit den dood in het

leven waren gevolg,

dat

overgegaan.

Doch

dit

had daarom volstrekt nog niet het

aanstonds ook in hun politieke zienswijze tot de juiste

ze

denkbeelden kwamen. Integendeel, honderden van deze mannen hebben geleefd en zijn gestorven zonder ooit de eischen van het geloof voor de

regeering van het land doorzien te hebben, en bleven niettegenstaande

hun wedergeboorte en bekeering, steeds staatkundige denkbeelden aanhangen, die het ongeloof tot wortel hadden. Zelfs nu nog zijn er landen, gelijk b.v. Zwitserland en Frankrijk, waar men van Gereformeerde zijde nu nog niet tot het inzicht van dit onderscheid in pohtieke beschouwingen gekomen is. Gevolg waarvan dan is, dat uit het verborgen gemoed het herboren ik spreekt, terwijl op staatkundig gebied het ik dat zegt: Ik

denk zus en

zoo,

nog altoos het onherboren ik

Nog een ander voorbeeld kan van

Christus

is.

dit verschil duidelijk

maken. Toen de kerk

Abrahams

pas de wereld inging, leefden de zonen

in

de

Joodsche beschouwingen omtrent den ceremonieëlen dienst. Dit kon niet

waren

anders. Daarin niet buiten de

ze opgegroeid. Ze

besnijdenis.

namen de dagen waar. Ze konden

Ze meden onreine

spijzen.

tegenover de heidenen. Alleen wie zich in Israël

worden gered. Toen nu velen

proseliet

Ze stonden scherp

liet

inlijven,

kon

als

uit deze kinderen Abrahams tot

den Christus bekeerd werden, sprak het vanzelf, dat het geloofsbeginsel, dat hun was ingeplant, den eisch met zich bracht, dat ze al deze Joodsche beschouwingen lieten varen, en de echt Christelijke denkbeelden over dit alles

om

aannamen. Of

het anders uit te drukken, hun bekeering tot den

Christus eischte dat ze ook

met heel hun bewustzijnsleven

uit

der schaduwen in den dienst der vervulling overgingen. Maar

onbetwistbare volstrekt niet. achterlijk. in

En

den dienst al

was

dit

eisch

van het geloofsbeginsel, ze deden het daarom nog

Hun

bewustzijnsleven ging zoo snel niet meê. Dit bleef

zoo kreeg

men

het verschijnsel van mannen, die oprechtehjk

Jezus geloofden, die toch nog hangen bleven in ceremoniën die Christus

vervuld en daarmee afgedaan had. Gedurig merkt ge dan ook in Paulus» brieven,

met name

in die

aan de kerk van Galatiö, wat

strijd

Paulus met

deze nog niet doorgewerkte personen te voeren had, vooral waar de Joden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen