De gemeente gratie - pagina 653

DE GEMEENE GRATIE EN DE ZONE GODS.

649

ZOU ooit de Zoon het zóó bestaan der dingen kunnen beheerschen, zoo de

Vader

niet alle dingen droeg in

hun bestaan,

of

ook de Heihge Geest niet

de smeulende levensvonk aanblies? Maar zooveel volgt dan toch

abc

uit het

der Heilige Schrift, dat, als ge onderscheid maakt, en nader onder-

zoekt, op het terrein

van welken der drie Personen de actie ter verlossing

dit niet anders denkbaar is dan als het eigen terrein van den Zoon of van het Eeuwige Woord, door wien alle dingen geschapen zijn, en van wien ze dus hun wijze van bestaan ontvingen. In het ontstaan van ons Ik zit ons wezen. In ons zóó bestaan de gedachte Gods, waarvan

gewrocht wordt,

we de

uitdrukking of de belichaming

zijn.

En

dit nu, het

stempelen op de

dingen van de gedachte Gods, dat

is

het wat de Zoon doet, want die Zoon

Woord wat

is

het anders dan een uitgesproken ge-

is

het Woord, en het

dachte?

En

dit

nu zoo

zijnde,

en de Zoon deswege als Middelaar der Ver-

lossing optredende, spreekt het vanzelf, dat én de

Gemeene

Particuliere genade in den Christus haar hoogere eenheid

want

beide,

gratie én de

moeten vinden,

en dus ook de Gemeene gratie, bedoelen reactie tegen de

stoornis die door

Zonde en Dood

I.

in de

Schepping indrong.

X X X V 1 1.

De verkoreneii ten leven.

Hebbende de belofte des tegenwoordigen en des toekomenden levens. I Tim. 4 8&. :

Alzoo vloeien de Particuliere genade en de Gemeene gratie uit éénzelfde

Bron

in

God

Drieëenig,

den Christus, die als

en bezitten nog in naderen zin haar eenheid in

in tweeërlei zin

Middelaar

het Eeuwige Woord, en Middelaar der

is:

Middelaar der Schepping

Verlossing door de Vleesch-

wording. Doch niet alleen dat deze twee Genadestroomen afvloeien van éénzelfden Berg van Gods Heiligheid, er dient ook op gewezen, dat de

wateren van beide stroomen zich ten

deele

in het historisch leven der

menschheid

dooreenmengen. Ze spoeden zich niet voorwaarts door twee

beddingen, die geheel afgescheiden naast elkaar liggen, maar op

allerlei

wijs is er tusschen dezen éénen en

den anderen stroom verband aanwijsbaar. De Particuliere genade verrijkt de Gemeene gratie^, en de Gemeene gratie blijkt telkens

door de Particuhere genade ondersteld te worden.

Het is op dit onderling en wederkeerig verband dat thans de aandacht moet worden gevestigd. We doen het in twee vertoogen; het ééne over de beteekenis der Particuliere genade voor de Gemeene gratie, en het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen