De gemeente gratie - pagina 364

DE GEMEENE GRATIE EN GODS VOORZIENIG BESTEL.

360

en zeer

stellig

heeft dit aangrijpend

woord ook

zijn

strekking voor het

zaligmakend geloof, maar toch toont vers na vers, hoe ook hier het geloofsoog gericht wordt, niet op de mysteriën des heils, maar althans in de eerste plaats op de grootheid en de wijsheid

dat door de Schepping gegrond

Van den Prediker

Job

treden,

is

in dat natuurlijke leven,

geldt dit nog veel sterker, doch behoeft juist

niet breedvoerig herinnerd

mag

Gods

is.

te

daarom

worden. Maar wat wel op den voorgrond

de heerlijke zelfopenbaring van onzen God, toen Hij

zelf

een onweder toesprak. Naar veler huldigen trant zouden de ver-

in

maners Job terecht hebben gezet door diepzinnige redeneering over den oorsprong, den aard, de proportiën, en de gevolgen, én van de zonde, én van de genademiddelen, die verordend ongeloof,

boven

te

te

anders wist dan dat

komen. En

God

zelf

als

uit

zijn,

om

de zonde, ook die van het

men. Jobs boek niet kennende, niet

een onweder geantwoord had, zonder

weten wat, zou men het zich moeielijk anders kunnen

te

dat

God

naamste

knecht Job toegesproken had, althans

zijn

in

voorstellen,

op het terrein des geestelijken levens. Toch

plaats,

dan

de eerste en vooris

zoo

dit

geheel anders in Job 38 vv. te lezen. In vier wonderschoone hoofdstukken

God de Heere

spreekt hier baren,

zelf

Job

om hem

toe,

zijn heerlijkheid te

open-

en waarvan handelde de Heere nu met Job? Antwoord: Van de

Schepping; van de ordeningen der natuur, van de sterren aan het firma-

ment, van den leeuw, van het paard, van de pauw, van het zooveel meer. Alleen Zult

gij

wat God van het paard

het paard sterkte geven?

zegt, frissche

Kunt

gij

nijldier,

en

de herinnering op.

zgnen hals met donder

bekleeden? Zult snuif

is

gij

het beroeren

als

een

sprinkhaan

?

De pracht van

zijn

ge-

eene verschikking,

Het graaft

in

den grond, en het

is

vroolijk in zijne kracht; en trekt

den geharnaste te gemoet.

uit,

Het belacht de vreeze en wordt niet ontsteld, en keert niet wederom vanwege het zwaard. Tegen hem aan ratelt de pijlkoker, het vlamraig ijzer der spies en der lans.

Met schudding en beroering dat het

is

slokt het de aarde op, en gelooft niet,

het geluid der bazuin.

In het volle geklank der bazuin zegt het: Heah

!

en riekt den

ki'ijg

van verre, den donder der vorsten en het gejuich.

Denkt u

nu,

dat een predikant,

komende

en in het bijzijn van vele geloovigen, sterrenbeeld,

en over een wild

dier,

bij

hem begon

iemand

in

Jobs toestand,

toe te spreken over een

en over een paard, en immers ieder

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen