De gemeente gratie - pagina 186

DE VOLHEID DER TIJDEN.

182

Doch dan spreekt het ook

einde.

de vrucht van

vanzelf, dat

dit

verleden

de verschijning van den Christus in noodzakelijk verband moet staan.

met Het mag

niet opgevat alsof dit verleden

loop had,

maar dat de Vleesch wording des Woords

bijkwam. Neen,

en

zijn

eigen perk en vast verer

nu voorts uitwendig

het verleden heenschreed naar de volheid der tijden,

als

de Christus

als

wel

in

moest geboren worden, dan

die volheid der tijden

moet er tusschen dat verleden en de komst van den Christus ook een innerlijk

verband bestaan, en moet de reden waarom dat verleden zóó lang

duurde, en zóó verliep, en tot dat resultaat leidde, hierin gelegen

dat

zijn,

komst van den Christus en het welslagen van zijn Middelaarswerk een toestand kon geboren worden, die juist zóó was, als de komst van den Christus dien vereischte. Hieruit blijkt alzoo, dat onze uiteenzetting, waarin is aangetoond, hoe de Christus en zijn werk op elk gegeven punt aan de vrucht der gemeene gratie in het verleden aansluieerst zoo voor de

ten,

rust op de onderstelling, die de Heilige Schrift zelve ons in de leer

van de „volheid der tijden" van Godswege bezegelt. Het hierin aangeduide bestel, dat de Christus niet vlak na het Paradijs, of

ook niet

toeven tot

in

Noachs

of

Abrahams dagen

en wijle de

tijd

bovendien reeds

bevestigt

verschijnen kon,

uit

zichzelf

de stelhng, dat er tusschen den

Christus en de aan zijn komst voorafgaande bestaat.

Denkt men

maar moest

„volheid der tijden" zou zijn aangebroken,

zich toch die

gemeene

gemeene

gratie aansluiting

gratie weg, en stelt

men

voor, dat de wereld aan haar eigen zelfvernieling in zonde en vloek

zich

ware

overgelaten geweest, dan zou elke eeuw, die na den val verliep, de komst

van den Christus steeds onmogelijker hebben gemaakt, en zou de komst van den Christus alleen op het oogenblik zelf, dat God Adam in het Paradijs weer tot zich riep, denkbaar zijn geweest. Zonder de gemeene gratie

toch zou de

afdalende

lijn

lijn

die zich uit het Paradijs

geweest.

zijn

De zonde

voortbewoog een steeds

zou steeds schrikhjker verwoesting

hebben aangericht, de vloek zou op steeds doorzettender wijze zijn vernieling hebben doen werken, en het einde ware geweest, dat reeds zeer spoedig alle merkteeken van een menschelijk leven uit de menscheUjke

saamleving

(stel

al

deze ware nog mogelijk geweest)

zijn

geweken.

—

Volheid der tijden daarentegen veronderstelt een verloop van tijden, en

een verloop van eeuwen, waarin de menschheid verder komt, en er een toestand

rijpt

in

vangen, en dit nu

hun

volle

de wereld, die geschikt maakt is

om den

Christus te ont-

alleen mogelijk, indien zonde en vloek niet roekeloos

kracht kunnen ontwikkelen, maar indien

God

zelf die onheil-

spellende ontwikkeling stuit en alzoo een geschiedkundig verloop, dat tot

het gewenschte resultaat kan leiden, doet opkomen, en juist dit

wat we

dankweten aan de gemeene

gratie.

is het,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen