De gemeente gratie - pagina 537

DE KOEPOKINENTING.

533

hoe zulke verpleegsters en zulke vertroosters het slachtoffer van hun

Maar juist dit moeten ze alsdan er voor God en voor hun kranke over hebben. Het is hier hetzelfde, wat men bij schipbreuk zoo dikwijls waarneemt, of als iemand in het water viel, of door brand in levensgevaar verkeerde. Op de reis naar Amerika is het nog voor korte jaren gebeurd, dat een Hollandsche boot een schip in nood ontmoette. De kapitein vroeg, wie zich vrijwillig aanbood om redding te beproeven, en op eenmaal stonden acht man gereed, en die acht daalden af in de liefdedaad worden.

boot,

en de boot sloeg om, en

acht verdronken. Toch stonden er on-

alle

middellijk acht anderen gereed,

om

het weer te beproeven.

Waanden nu

acht die toen gaan wilden, dat ze een vrijbrief hadden tegen ver-

die

drinken? Van verre

niet,

maar het pHchtsbesef en het menschelijk mede-

gevoel dreef, en ze waren bereid het offer van hun leven te brengen.

Meerder

zegt Jezus, heeft

liefde,

voor anderen.

En een moeder

niemand dan dat

die

bij

hij

zijn

leven stelle

het verplegen van besmettelijke

kranken, of een predikant die als er besmettelijke zieken in

zijn gemeente wordt door onze ruwe zeeHeden beschaamd. Juist nu de misleide vroomheid der lijdelijken loopt zeer ernstig gevaar

zijn, aarzelt,

tot

dit

kort schieten in plichtsverzuim, door bangheid voor het eigen

te

leven te leiden. Schrijver dezes heeft zelf eens een zeer ernstige pokziekte

meegemaakt, en

man

dit

ondervonden. In een gezin, zonder kinderen, werden

en vrouw beiden op het hevigst door de pokken aangetast, en beiden

dan ook gestorven. Maar die twee kranken lagen hulpeloos alleen. De man kon niet voor de vrouw, de vrouw niet voor den man zorgen. Er moest hulpe van buiten komen, en daar het arme menschen waren, moest zijn

de Diaconie in hun nood voorzien. Maar geen der diakenen bood zich aan, en voor geld noch goede woorden was iemand van de gemeente te be-

wegen, die ongelukkigen te verplegen. De arts en die over

den drempel kwamen,

bood, en

zij

tot eindelijk

waren de eenigen, een Roomsch meisje zich aanhij zelf

heeft dan ook de verpleging op zich genomen.

En

zegt ge dat

Roomsche meisje dit deed, om den hemel te verdienen, of om een „goed werk" te verrichten, op schrijver dezes maakte het dan toch den

dit

diepen indruk, dat Jezus de vroomheid van dit meisje dat hielp, verkoren zou hebben boven een vroomheid, die de ellendigen aan hun

lot overliet.

En

die

toch juist onder hen die van verre bleven

lijdelijkheid

staan,

was

zondige

heerschende, die tegen het nemen van voorzorgsmaatregelen

opkwam. Nu oordeelen we hierin niemand. De een is moediger van natuur dan de ander. Maar op grond van Gods heilig Woord blijven we dan toch staande houden, dat het onze phcht

is,

eenerzijds de besmette personen zooveel

en

alle

bij

besmettelijke ziekte, wel

slechts mogelijk

is te

om

isoleeren,

onnoodig contact met hen, ook voor de huisgenooten, te mijden.

Maar ook

anderzijds,

om

onvervaard tot hen te gaan, waar hun lichame-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen