In Jezus ontslapen - pagina 145

183 stellingen bij uw altoos weer pogen, om van uw boezemzonde af te komen. Altoos die onrust in de conscientie. Die ontevreden-

beid met en over uzelven eiken avond, als ge voor God op uw knieën laagt, opnieuw. Catechismus past op deze vermoeienis der ziel vooral bet geestelijke Sabbatb Sabbatbsgebod toe. een „ vieren van uw booze werken ," en alzoo bier beneden reeds een aanvangen van den eeuwigen Sabbatb, d. i. van de eeuwige ruste. Het bloed des kruises brengt bem, die gelooft, in en na de bekeering, wel den vrede, „Wij dan, gerechtvaardigd door bet geloof, hebben vrede met God." Maar nog niet de ruste. De strijd, de moeite duurt ook na de bekeering voort. Niet alsof ik bet reeds begrepen heb, maar of ik het mocht grijpen." Die overwint, overwint in den strijd na zijn bekeering, die zal alles beërven. Die overwonnen zal hebben tot den einde toe voor hem is de eeuwige rust. Dan nooit meer de drijver, nooit meer de verzoeking. De zonde die ons hier jaagt, en in zijn strikken lokt, daarboven voor altoos ontwapend. Daarboven machteloos, gelijk wij hier, helaas, zoo dikwijls machteloos stonden tegenover haar.

Uw

Uw

:

,

,

En toch, ook dit geeft u op verre na nog geen klaren blik in de ruste die er voor het volk van God blijft. In Gods heilig Woord wordt die eeuwige ruste in een scherp omlijnd beeld geteekend.

Het

altoos Israël in de woestijn, dat in het land van melk ruste zal vinden. Israël dat om zijn morren en zijn afdolen in de woestijn wordt opgehouden, en niet in de ruste ingaat. Israël dat na veertig jaren boete in zijn geslacht vernieuwd, door Josua in de ruste wordt ingeleid. En van dit Israël nu wordt gezegd, dat het de ruste slechts in de schais

en honig de

,

duwen van het zinnebeeld genoot, want

dat de ware Josua het volk dat gelooft en sterft in zijn gemeenschap, door de vallei der schaduwen des doods heen in de eeuwige rust inbrengt.

onze Jezus

is, die al

Waarop

ziet dit nu? Stellig niet op de zorgen en moeiten des levens, want Israël at in de woestyn het „ brood der machtigen ," en dronk uit de steenrots. Zijn gewaad sleet niet, en zijn schoeisel was niet vergaan. Zoo ooit een volk onbezorgd geleefd heeft dan was het Israël in de woestijn. En ook kunt ge niet zeggen dat in de woestijn de verzoe,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen