De gemeente gratie - pagina 624

DE VEBTOONING VAN HET BEELD GODS.

620

liXXXIlI. IJe

vertooiiing van het beeld Gods.

Want

hij

verwachtte

de

stad

fondamenten

die

welker kunstenaar en bouwmeester

God

heeft,

is.

Hebb. 11;:10.

Het menschelijk leven op deze aarde, gelijk het zich in den loop der eeuwen ontwikkeld heeft, is op zichzelf veel te gewichtig en belangrijk

om

er niets dan

zien ten beste

dat

een bijkomstig middel en onverschillig instrument

van een geheel ander

Ook

doel.

dient dus toegegeven,

al

en strekken" van ons geslacht over zulk een

„rekken

het

in te

van

tal

eeuwen, onbetwistbaar ook samenhing met het groot aantal personen dat

God

besloten had te scheppen, en zoo ook

met het groot aantal der

verkorenen, die ter zahgheid zouden komen; en ook al of er

twijfel,

was

uit-

het evenmin

deze ontwikkeling van ons geslacht een proces dat

in

van een kiem uitging

lijdt

om

tot de rijpe aar te komen, toch is ook hiermede nog geen bevredigende oplossing gevonden. Als de goudgele korrel uit de aar springt, heeft aar en halm geen hoogere w^aarde dan die van stroo

voor

stal

of haard of mestkuil.

Zoo nu ook

hier.

De wetenschap,

dat het

hegin door een langzaam proces met het einde verbonden wordt, maakt,

zonder meer, alles ondergeschikt aan de beslissing die met het oordeel komt, en aan de openbaring van het

maar om dan ook de menschelijke

rijk

der heerlijkheid, die daarop volgt;

historie

en de menschelijke ontwikkehng

op den weg daarheen doorloopen werd, alsdan

die

als doelloos

geworden

adem van den morgenwind der dan komende bedeeling

kaf op den

te

doen

verstuiven. Geheel ons menschelijk leven wordt dan oawillekeurig uitslui-

tend uit het oogpunt der komende zaligheid bezien, en overgaat, wordt dan in onze schatting waardeloos. ling

doorhep

's

menschen kunstvaardigheid

in

Een

al

wat daarin

niet

heerlijke ontwikke-

het schilderen,

om van

het

kladden der oude Oosterlingen tot de kunstschatten van een Rembrandt te

komen, maar

als

de jongste bazuin gehoord wordt, gaan

schatten op oliedoek in den wereldbrand onder.

het fluiten met de

wat

toch

ook

dien

wereldbrand

men dus

Blijft

men

al

dit

lip

alle

bij

tot

al

deze kunst-

Wat opklimming

niet

van

het aanzwellen van de rijkste orgeltonen, en

kerken saam aan orgelschat bevatten, teert eens

als dit

brandhout en einddoel

als

in

metaal voor het smelten weg.

van het wereldproces staan, en verstaat

wereldproces als uitsluitend doelende op de zaligheid der geesten,

dan komt de langzame en toch zoo

rijke

ontwikkelingsgang van ons ge-

slacht niet tot zijn recht.

Men

verstaat en doorziet

dan

niet,

waarom

die ontw^ikkeling, die toch

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen