De gemeente gratie - pagina 479

:

475

BESTRAFFEN, SCHELDEN, TOORNEN.

Nu

men

vindt

Testament

in

andere Bijbelvertalingen ditzelfde ook in het Oude

Dat

terug.

dit in

onze Statenoverzetting niet zoo uitkomt,

daaraan, dat de Overzetters van het

ligt

Oude Testament een ander Hollandsch

woord, edoch voor geheel dezelfde gedachte, bezigden, namelijk het woord: schelden.

Andere, zoo

b. v.

de Engelsche vertaling, spreekt ook hier van

bestraffen, en zette én in Matth. 8 26 én :

b. v. in

Psalm 106

:9:

He rebuked.

Hadden ook onze Vertalers dit voorbeeld gevolgd, de bedoeling van het woord zou ook voor de Nederlandsche Christenen duidelijker zijn geweest. Nu toch mag betwijfeld worden, of de meeste lezers dat schelden van God wel recht verstaan. Als aan Bileam gevraagd wordt: „Kom, scheld mij en

Israël",

hij

niet scheldt",

daarop antwoordt: „Wat

wordt

dit

nog wel verstaan

;

de Heere

ik schelden, daar

zal

maar

als in

Nahum

1

:

4 staat

„Hij scheldt de zee en maakt ze droog", vatten velen dit op als een een-

voudige uitdrukking van Zelfs al

het geen

lijdt

mede

's

Heeren macht. Toch

is dit

ten eenemale onjuist.

dat schelden Gods nog veel sterker, dan het bestraffen van Jezus;

is

bedoeld,

twijfel,

als

of de Evangelisten

hebben er precies hetzelfde

de profeten en psalmisten met hun schelden. Dit kan

daaruit worden afgeleid, dat in de Grieksche overzetting der dusgenaamde is met juist datzelfde woord epitimaan, dat de Evangelisten voor bestraffen gebruiken. Maar gelijk gezegd, op zichzelf genomen, is schelden nog veel krasser. De Grieksche taal is een beredeneeide taal en gebuikt daarom de beredeneerde uitdrukking: iemand geven wat hij verdient, of gelijk wdj wel zeggen: Hij moet hebben wat er bij staat. Het Hebreeuwsch daarentegen

Zeventigen, het woord schelden ook wel vertaald

Oostersche taal drukt het toornende gevoel, de prikkelende gewaar-

als

wording

uit.

Men kan

dat nu nog wel aan de Joden zien, als ze boos

worden, met wat geweld en met aandoening van heel hun wezen ze hun

scheldwoorden uitbrengen. Schelden beduidt daarom,

met

in het

Oude Testament,

heftige aandoening en overweldigende gewaarwording, uit innerlijken

toorn tegen iemand ingaan, en

zijn

macht

stuiten, zijn opzet verijdelen.

Zoo lezen we in 2 Sam. 22:16: (Ps. 18) „Door het schelden des Heeren werden de diepe kolken der zee gezien en de gronden der wereld ontbloot." In Job 26: 11, 12: „De pilaren des hemels sidderen en ontzetten zich voor zijn

schelden,

Hij

Yan uw

klieft

de

zee,

en verslaat hare verheffing." In Psalm

God

Jakobs,

zamen wagen en paard in stammen Israëls omkomen „van het schelden zijns aangezichts." En zoo is het telkens. Met name wordt dit „schelden des Heeren" toegepast op den uittocht uit Egypte, en den intocht in Kanaan. Zoo heet het in Psalm 106:9: „Hij schold de Schelfzee, zoodat zij verdroogde"; iets wat in Psalm 114:3, 5, ook, met toepassing op de Jordaan, aldus werd vertolkt: „De zee zag het en vlood, de Jordaan keerde achterwaarts. Wat was u, o, zee, dat ge vloodt, 76 7 :

:

„

schelden, o

slaap gezonken." In Psalm 80

:

is te

17 heet het, dat de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen