Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

In Jezus ontslapen - pagina 178

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

In Jezus ontslapen - pagina 178

2 minuten leestijd

„EEN RUSTE VOOR HET VOLK VAN GOd".

162

zijn langen pelgrimstocht heeft bereikt; en nu er is; en stok en male voor altoos wegwerpt. Hij is in het Vaderhuis. Het ideaal is voor hem werkelijkheid geworden. Hij heeft wat zijn diepste bede in zijn hart zoo vuriglijk, bewust of onbewust, heeft begeerd.

van

nu

Verstaat ge dien overgang? Tusschen op het altoos het verlangen en het bezitten ,

eeuwig

en ^/iwis, tusschen worden en het nu

reis

,

zijn.

is nooit geworden, wordt nooit en zal nooit worden. Hij Jehovah. Ik zal zijn, die ik zijn zal. Hij is die Hij is. Maar óns is de ontwikkeling, het ontluiken, het worden opgelegd. Ons bestaan, ons leven op aarde is één proces. Zuigeling, kind, knaap, jongeling, man, grijsaard. Heel een ladder, met sporten zonder eind, die we hebben op te klimmen. Nooit rust, altoos vooruit en verder. Eén voorttrekken, verder reizen; wat bereikt is, achter ons laten, om altoos weer verder te komen. Nauwelijks den top van den berg die voor ons lag bereikt, of een ander nog hooger berg vertoont zich, en ook die moet weer bestegen worden. Vandaar dat opvoeden, dat altoos leeren, dat altoos gedreven worden naar meerder keunis, meerder licht, hooger kracht, rijker bevatting.

God

is

Rusten

Is zijn leven verspelen. Is stilstaan, verder en hooger wenkt. Zoo was het in het Paradijs. Adam rein en heilig, recht voor is

terwijl de

God en

hier zonde.

weg

wijs.

Maar

niet

om

alzoo te blijven.

Neen, maar om

ontwikkelen, om geestelijk te groeien, om verder te komen, en dan, dan ja zou hij eindelijk, als de loop voleind was, in de eeuwige ruste ingaan. Hier een rusteloos omdolen in de woestenij De knaap wil jongeling worden, en, jongeling geworden, is man te worden al zijn begeeren. En man geworden, ja wat dan? Begeerte om grijsaard te worden? neen dat niet. Oud worden is dalen, en de weg wenkt naar hooger. Pelgrims naar het eeuwige Vaderland eerst daarboven is uw Kanaan. In het Vaderhuis wacht u de eeuwige raste. Als eindelijk de duurzame toestand zal verworven zijn. Als het worden uit zal hebben, en het eeuwige zijn zal intreden. Als ge zijn zult, wat ge eeuwiglijk blijven moet. Daar geen heimwee meer naar hooger. maar op den hoogsten zich

te

.

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902

Abraham Kuyper Collection | 292 Pagina's

In Jezus ontslapen - pagina 178

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902

Abraham Kuyper Collection | 292 Pagina's