De gemeente gratie - pagina 111

107

VERBAND VAN PRAEDESTINATIE EN SCHEPPING.

gehouden, dat de Vleeschwording des Woords bijkomstig en toevallig was. Geen oogenblik is het onzeker en twijfelachtig geweest, of de Christus

wel zou komen, en niemand

mag

zeggen, dat het in

heeft gestaan, de gcheele openbaring der heerlijkheid

's menschen macht Gods in Christus te

twee wereldplannen bij God geweest, het ééne voor het geval dat de mensch staande bleef, en het andere voor de mogelijkheid dat hij viel. Gods raad is één van eeuwigheid af, niet conditioneel, voorkomen. Er

maar vast

in

niet

zijn

zichzelf,

eeuwig bestaan

en het

is

raad Gods die alleen bestaat en

die

zal.

Alzóó één raad, waarin geen andere wereld voorkomt, dan deze wereld die in zonde viel, en die door de liefde

Gods

behouden wordt.

in Christus

Het besluit der Schepping en het besluit der Voorbeschikking zijn dan ook niet twee naast elkander liggende, twee aan elkaar gehechte, maar in wezen gedeelde besluiten. Integendeel, er is niets dan één eenig Besluit, en zoo

we nochtans van meerdere

besluiten gewagen, zoo geschiedt dit

omdat wij den rijken inhoud van het eeuwig raadsbesluit, naar de behoefte van ons kort en klein begrip, in zijn deelen onderscheiden. Maar in zichzelf is en blijft het één, en wat wij Voorbeschikking noemen is in alleen

dit besluit slechts

Heere, zijn

dat deel, waarin besloten

weerwil van de zonde, nochtans

in

schepping bereikt. Dat nu in

heid op den voorgrond treedt,

is

dit besluit

alleen

dingen de menschheid het hoofd-stuk

is

dat en op

zijn

irat wijs

der Praedestinatie de mensch-

omdat ook

in

den oorsprong

de engelen te oordeelen. Het

Haar orgaan, haar

schepping.

Daarom

is

aller

der geheele schepping Gods. Een

is

weinig minder dan de engelen in oorsprong, maar bestemd hart,

God de

één en eeuwig doel met

om

eens

de kern, het keurgesteente van

zelfs

Gods

priesteresse, haar onderkoning onder God.

het de rang van den Christus

om

voor

God

te treden als het

Hoofd dier menschheid, is het zijn roeping als Hoofd dier menschheid alle dingen aan zich te onderwerpen, en zal het eens het hoogste toppunt zijner eeuwige glorie zijn, om het Koninkrijk Gode en den Vader over te geven, opdat

God

zij

alles in allen.

Staat het nu alzoo met de Voorbeschikking, dan zal gevoelen,

terstond

het niet aangaat te zeggen, dat wel enkele menschen

de massa behouden worden, maar dat de menschheid teloorgaat. Zoo

uit is

waarom

men ook

het geleerd, en zoo wordt het nog vaak geleerd.

bedoeld wordt, dat „velen geroepen als

ook dat geroepen

zijn

bepaalde,

En voorzoover daarmee

maar slechts weinigen verkoren" God met name bekende personen

zijn, bij

en dat deze allen en deze alleen zullen zalig worden, ling

Maar

niets als

aan

men

te

is

op deze voorstel

merken, en wordt ze ook door ons volstrekt beaamd

nu, verder gaande, spreekt van enkelen „die als een brand

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen