In Jezus ontslapen - pagina 280

„EN VERGEET GEENE VAN ZIJNE WELDADEN ".

264

dankbaarder gestemd, dat zooveel weelde liem omringen en den weg met hem mocht gaan. Het is dan niet meer de grootheid van den mensch dien we bij het indenken van dat vele rijke zoeken, maar juist dat in volle breedte uitmeten van dat rijke is dan één groot maken van den Naam des Heeren die ze alzóó geformeerd zóó ontplooid en zóó geestelijk gesierd had met het beste zijner hemelsche versieringen. Alle strijd tusschen God en dat eerst zoo wreede graf valt dan weg, en haast nergens dieper dan bij dat graf kan dan de toon van dank en lof en aanbidding tot onzen Vader in de hemelen opklimmen. te

013

,

,

,

Niets niets dan de zoude doet ook hier de nevelen opkomen. O, we zouden zoo van heeler ziele weuschen onze lieve dooden buiten zonde te hebben gekend en veel meer nog zelven buiten zonde onze lieve dooden genoten en bezeten te hebben. Helaas, zoo was het niet, en bitter klaagt bij het scheiden de aan zichzelf ontdekte ziel over eigen schuld en tekortkoming. O, men zou zoo vurig het willen afbidden, of dat saamleven mocht worden overgedaan. Hoeveel heerlijker zon het dan niet ,

,

,

,

kunnen. dat weet God de Heere ook, en daarom volgt er in den psalm op die aangrijpende woorden: , Vergeet niet één van zijne weldaden", vlak dat andere: „die al uw ongerechtigheden vergeeft." En zoo komt nu bij de weldadigheden uit het verleden, waarvan we er niet één vergeten zullen, die nieuwe, die heerlijkste weldaad bij, dat Hij onze God van voor het beeld onzer lieve dooden allen nevel van zonde wegneemt, en ze ons nu in het witte kleed van Gods heiligen doet aanschouwen, en dat Hij ons ook bij het graf onzer lieve dooden besprengt met het bloed van het heilig Godslam. Zoo ver het Oosten is van het Westen zoo ver doet Hij ook bij het eerst geopend en dan gesloten graf onze overtredingen van ons. En zoo wordt alles van Gods zijde liefde en trouw. Weldadigheid Gods wat we bezaten. Weldadigheid Gods wat aan onze dooden bewezen Averd. En weldadigheid aan onze eigene ziele in die wondere Verzoening van Christus, Looft dan den Heere, zijne engelen. Looft dan den Heere gij die van ons gingt in de vergaderingder volmaakt rechtvaardigen. Loof den Heere, mijne ziele!

zijn

En

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen