De gemeente gratie - pagina 636

DE TWEE LEVENSSFEREN DOOREENGEMENGD.

632

bestaan,

ja, in

wien de Wijsheid Gods lichamelijk woont. En

dit alles

komt

het Nieuwe Testament volstrekt niet als een fonkelnieuwe openbaring

in

voor,

maar

slaat duidelijk terug op hetgeen reeds in

Spreuken 8 en

elders,

ook in de dagen des Ouden Verbonds geopenbaard was over de persoonlijke Wijsheid, die van eeuwigheid af gezalfd

was geweest.

De ongereformeerde, halfslachtige orthodoxie van het laatst der 18^« en het begin der 19^^ eeuw heeft dit stuk der Openbaring wel niet geloochend, maar

weg mede geweten, en

het daardoor misvormd. Ze drong van Bethlehem naar de Schepping terug, maar concentreerde deze Goddelijke machtsverhoudingen van het Eeuwige Woord op het „heilig er geen

niet

Kind Jezus"

in zijn

menschelijke verschijning, en had er lust in

bij

de

kribbe van Bethlehem zich uit te putten, in hoogdravende zins verbindingen,

wat des Scheppers is toepasten op het creatuurlijke in den Heiland. Dat „Kindeke in de kribbe" had de wereld geschapen, door dat „Kindeke in de kribbe" werd de wereld in stand gehouden, en straks stierf voor die

haar besef God, terwijl Hij de wereld droeg, als Jezus, aan het kruis. Dit

verhep natuurlijk in magische vertooning, waarbij niemand zich laat staan gevoelen

kon, tot

men

iets

denken,

ten slotte gevaar hep, staande

bij

de

kribbe, in creatuuraanbidding, dien gruwel voor elk Gereformeerd hart, te vervallen.

Men

wel willen gelooven dat ook ons niet onbekend

zal

zijn

de over-

brengingen van wat van den Tweeden Persoon geldt op den Middelaar

na

zijn

we zeer wel weten, hoe er ook in de Heilige van uitdrukkingen voorkomen, waarin op den Christus d. i. op

vleeschwording, en dat

Schrift tal

den Gezalfde, en dus op den Verlossingsmiddelaar, heihgheden worden over-

hem worden uitgesproken, die essenvan het Eeuwdge Woord gelden; maar dit is heel iets anders,

gebracht, en hoe er heiligheden van tieel alleen

en houdt alleen de waarheid staande, dat het Ik van den Middelaar steeds hetzelfde Ik

is

en

blijft

van het Eeuwige Woord,

iets

wat onze vaderen

tot

komen door de uitdrukkelijke belijdenis, dat het Eeuwige Woord, dat de Tweede Persoon, bij zijn vleeschwording, niet een menschelijken persoon met een eigen menschelijk ik, maar onze menschelijke natuur zijn

recht lieten

om op de volkomen Zoon en het Ik van het Eeuwige Woord,

heeft aangenomen. Niets in ons denkt er dan ook aan, identiteit

ook maar

van het Ik

in Maria's

iets af te dingen. Maar hetgeen waarin deze halve orthodoxie was heel iets anders. Zij keerde de orde om. Zij ging niet uit van het Eeuwige Woord, om diens openbaring ook in het Kindeke van Bethlehem te zien, maar ze ging uit van de kribbe als zoodanig, van den mensch Jezus Christus, en sprak nu van dien mensch Jezus Christus uit, wat nooit aan het creatuurlijke, ook niet aan den mensch Jezus toekomt, maar alleen

verliep,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen