De gemeente gratie - pagina 594

HET VERZEKERINGSWEZEN.

590

Maar ook zoo genomen,

ZOU.

volgt toch uit de kennis der natuurwetten,

dat wij er ons leven en onze gedragingen naar in te richten hebben. Leert

de natuurwet, dat een Uchaam dat zwaarder

is

dan de

lucht, neervalt tot

uw

het gestuit wordt, zoodra het wordt nedergelaten, dan moogt ge op

dakgoot staande, niet van de goot in de lucht stappen, maar moet langs trap of ladder u langzaam naar beneden begeven.

En

zoo

is

het met elke

natuurwet. Haar kennis regelt onze gedragingen; geheel afgescheiden van

de vraag, of ge zulk een natuurwet al dan niet begrijpt. Zoo

ook

Nu

hier.

m

ons eenmaal

de feiten geopenbaard

is,

is

het dus

dat er regelmaat

het gemeenschappehjk lijden bestaat, volgt hieruit voor ons de pHcht,

in

om

doen alsof die regelmaat niet bestond, maar er meê te rekenen en ons alzoo af te vragen, tot welke gedraging God de Heere ons door niet te

de openbaring van die regelmaat verplicht. Vroeger kenden

we

die regel-

Toen konden we er dus niet meê rekenen. Het staat hiermede evenzoo als met zoo menige andere natuurwet, die men vroeger niet kende, later ontdekte, en nu heeft aan te wenden. In zijn gemeene gratie toont God niet alle ding opeens. Onze vaderen keuden geen gas, geen stoom, geen electriciteit, geen telegraaf en zooveel meer. Al die krachten waren er ook toen wel, maar ze waren ons niet getoond, we wisten van haar maat

niet.

bestaan en werking niet

Uit dien hoofde stonden onze vaderen ook

af.

niet schuldig, dat ze die krachten niet gebruikten.

Nu

daarentegen zijn ze

bekend, en een vader, die thans, als moeder door een beroerte getroffen

doodsgevaar verkeert,

zijn kind niet per telegraaf hiervan verwittigt, moeder nog levend vinden kunne, zou zich aan zijn kind bezondigen. Nu deze krachten eenmaal ontdekt zijn, staat het niet aan ons, of we ze gebruiken willen, maar zijn we tot het gebruik er van verplicht, zoo dikwijls een hooger wet haar aanwending eischt hier de wet der liefde.

in

opdat het

zijn

;

En

zoo nu ook staat het

Vroeger wist

men van geen

kon alzoo noch op

die

oorzaken, peil trekken.

daarentegen treffen

is

met het

lijden.

regelmaat in de rampen des levens

Het was

alles onzeker, het

Men

hing in de lucht. Thans

die onzekerheid opgeheven; niet de onzekerheid

zal, die blijft;

af.

rampen, noch op de geldelijke schade, die ze ver-

wien het

maar wel de onzekerheid wat vast. Ze was altoos vast, maar zonder dat

het eindcijfer betreft.

Die regelmaat staat thans het wisten, maar nu is.

Doch

we

ons in

zijn

dit

gemeene

in dat licht te te

niet.

wij

het ons getoond en geopenbaard dat er vaste regel

daaruit volgt dan ook, dat wij thans niet

wisten

lijden

is

Dat zou gratie

zijn

meer doen mogen

het oog sluiten voor een licht dat

ontstak.

Nu

dit licht er

is,

zijn

we

als

God

verplicht

wandelen. Lijden te keeren, waar het gekeerd kan worden,

verzachten, waar verzachting mogelijk

is,

moeten we. Dat

is

de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen