De gemeente gratie - pagina 573

::

HET VERZEKERINGSWEZEN. heet: „En hetzij dat één

één

verheerlijkt

lid

hd

hjdt, zoo lijden alle

hetzij

dat

En

in 1 Cor. 13

uitwisschende, en wat des anderen

„De

liefde

de

verbitterd,

De

maar

we voegen

gelijk het

de liefde

;

zoekt zichzelve niet, zij

is

wordt

zij

zij

bedekt

verdraagt

zij

alle alle

is,

het er eigener beweging aanstonds

lichaam één

is,

zijnde,

wij allen zijn door

bij,

wordt gezegd,

gemeen, maar van het Lichaam van Christus

in het

dat de apostel

stoffelijke ontleent,

dingen, dingen.

nimmermeer."

en vele leden heeft, en

maar één lichaam

éénen Geest

de leden van

alle

alzoo ook Christus.

zijn,

één lichaam gedoopt,

tot

éénen Geest gedrenkt." Hierbij echter

eerste

niet

zich niet in de onge-

verblijdt

Joden, hetzij Grieken, hetzij dienstknechten, hetzij vrijen; en wij tot

niet af-

niet opgeblazen,

is

zij

verblijdt zich in de waarheid;

zij

liefde vergaat

ééne lichaam, vele

Want ook

zij

zichzelf

liefde:

goedertieren

is

denkt geen kwaad,

van de menschheid

„Want dit

zoekende

gelooft alle dingen, zg hoopt alle dingen,

zij

Dit nu,

zij

hymne der

de hooge

handelt niet lichtvaardiglijk,

liefde

zij

rechtigheid,

niet

lankmoedig,

is

is,

handelt niet ongeschiktelijk,

zij

de leden mede;

wordt, zoo verblijden zich alle de leden mede."

dan volgt onmiddellijk daarop

gunstig;

569

zijn

zij

hetzij

zijn allen

drieeërlei opgemerkt.

Het

maar aan het „Maar nu heeft

beeld niet aan het geestelijke,

aan ons lichaam van vleesch en bloed.

God de leden gezet, een iegelijk van deze in het lichaam, gelijk Hij gewild heeft. Waren zij alle maar één lid, waar zou het lichaam zijn ? Maar nu zijn er wel vele leden, doch er is maar één lichaam. En het oog kan niet zeggen tot de hand ik heb u niet van noode of wederom het hoofd tot de voeten ;

:

ik

heb u niet van noode. Ja veeleer, de leden, die ons dunken de zwakste

des lichaams te

zijn,

die zijn noodig; en die ons

leden des lichaams te onsierlijke leden te ontleenen

zijn,

hebben overvloediger

aan het

dunken de minst geëerde

dezen doen wij overvloediger eere aan; en onze

stoffelijke,

versiering."

Door nu alzoo

toont Paulus ons, dat

hij

zijn

beeld

hier spreekt van

een grondwaarheid, die in heel de schepping doorgaat, en alzoo haar beteekenis en geldigheid evengoed voor het natuurlijke als voor het geestelijke

leven heeft. In de tweede plaats

zij

Christus uit menschen bestaat, met

hier opgemerkt, dat het

Hem

die

mensch wierd,

Lichaam van als

Hoofd, en

dat in dit heilige Lichaam van Christus niet een tweede menschheid naast

de eerste optreedt, maar de oude menschheid zelve, die eerst in zonde verdorven werd, maar nu herboren voor ons treedt. Een kind van niet een

tweede mensch,

de oude mensch werd.

En

geslacht,

zelf,

zoo nu ook

dat

zich

die bij

met

die is

God

is

den ouden mensch inwoont, maar het

is

zijn zelfde ik, tot

kind van

God herboren

het dezelfde menschheid, hetzelfde menschelijk

eerst in

zonde verdierf, en nu

in

het Lichaam van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen