De gemeente gratie - pagina 494

490

VLOEK EN SCHEPPING.

dan ook

niets

Veeleer bleek het volkomen te worden gehandhaafd.

af.

Alleen maar, en dit ontsloot ons een nieuw^ gezichtspunt, ons bleek, dat hierin uitsluitend het karakter des lijdens bestaat, dat er in het karakter der ellende nog een geheel andere trek valt op te merken, en

niet

dat het een miskennen van de stellige openbaring der Heilige Schrift

men dezen

zoo

geheel anderen karaktertrek liggen

onmisbaar bestanddeel opneemt

laat,

en

is,

een

niet, als

beschouwing. tweede karaktertrek van de ellende des lijdens, bleek hierin te bestaan, dat het lijden een Gode vijandige macht is, waartegen God strijd in zijn

Die

en die dan eerst geheel zal

voert,

zijn

ten onder gebracht, als in het

dooden van den Dood, „de laatste vijand"

worden

zal

te

Voorts bleek ons, dat dit Gode vijandige karakter des lijdens

En

vindt in den vloek, waaruit alle lijden voortkomt.

van God tegen

van Satan

De

lijden,

in valt

op

zijn

oorsprong hoezeer

eindelijk, dat,

deze vloek ons onder Gods heilig bestel overkomen zijdelingsche werking

niet gedaan.

er niettemin een

is,

merken, die ons den

te

strijd

ellende en dood eerst ten volle begrijpelijk maakt.

gevolgtrekking, die hieruit voortvloeit, dat derhalve ook

Gods

„geliefde

kinderen," als navolgers Gods, een onverzoenlijken strijd tegen alle lijden,

en alle ellende, en allen dood hebben aan te binden, laten

Eer we

voorshands rusten.

eerst nader onderzocht, hoe het te verstaan

ons naar Gods

zijds

Gods

wil, als iets

Indien

om

en het bestuur onzes Gods „tegen

dat hetzelfde lijden, eener-

is,

ontferming

zijn

strijd voert.

Pelagiaansch in ons hart waren, en er daarom niet

zoo licht toe overgingen,

We

Pelagiaansche denkbeelden omtrent het bestel

Gods wil", en toch de ooren hebben geklonken.

te koesteren, zou dit „naar

Gods wil" ons nooit

als

tegenspraak in

zouden dan verstaan hebben, dat Gods doen, hoezeer zich

openbarend, toch altoos een eeuwig doen

noch broksgewijze, maar steeds

samenhang moet worden stelt

men

zich het

is,

Dat

we

in

den

tijd

en daarom nooit stuksgewijze

in zijn geheel

bezien.

steeds heeft gewild, en waartoe

daarentegen

daarbij

wil overkomt als vergelding, en toch anderzijds tegen

waartegen

we minder

we

dat punt breeder uiteenzetten, moet thans

laatste

en in is

zijn

oorspronkelijken

het wat het Calvinisme

terug hebben te keeren. Gemeenlijk

voor,

alsof

God

telkens naar den eisch

van het oogenblik handelt, en alleen met de gegevens van het oogenblik rekent. Iemand zondigt, en blijft tegen alle vermaan in doorzondigen. Nu oordeelt God dat dit gestuit moet worden, en Hij zendt dien hardnekkigen zondaar een ziekte thuis, of Hij doodt een van

hem

in

zijn

zaken, of laat

hem

zijn

kinderen, of Hij slaat

een ongeluk overkomen.

En even

losweg,

en buiten verband, als zulk een straf opkomt, komt dan ook de ontferming op,

en even plotsehng treedt de vergiffenis

in,

dat

zijn

doem wordt

afge-

wend. Zoo handelt God, naar die voorstelling met A, en met B, en met

C.

Altoos met een ieder afzonderlijk, en telkens, buiten alle verband, naar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen