De gemeente gratie - pagina 387

;

VOORZIENIGHEID EN SCHEPPING.

om

verloochent,

Hem

geen ander bestaan, dan

uw

te bezitten,

in

zijn

383

hand,

door en tot

uit,

meer waarachtig en bezielend van

religie al inniger,

aard wordt.

Edoch, en dit worde evenmin uit het oog verloren, ge kunt ook

andere uiterste overslaan, en

feitelijk alle

in het

onderscheid tusschen Schepping

en Voorzienigheid oplossen, door niet alleen elk zelfstandig bestaan in de uzelven,

maar ook

hand Gods

elk zelfstandig bestaan in de

te

loochenen

de zonde van de ongezonde mystiek, en de doodzonde van het Pantheïsme,

Dan

toch vereenzelvigt ge óf uzelven

met

uzelven,

welk

laatste

met God, óf ge vereenzelvigt God met het eerste op één lijn staat. Ge

feitelijk

wilt dan en terecht niets weten noch hooren van een zelfstandigheid, die

uzelven tegenover

in

gij

uw

God zoudt hebben, maar

drijft dit

zoo op de spits,

zelfstandig bestaan in en door den wille

Gods loochent. nu komt er op neer, dat ge geen reëele existentie hebt, maar alleen in de gedachte, in den wil, en in de kracht Gods bestaat. Niets van wat is kan dan buiten God bestaan. Buiten God is er dan niets. Al wat is is dan God, en daar God niet dat ge ook

Ge

hebt dan geen zelfstandige existentie. Dit

buiten

Gods in

zijn

Wezen

is,

zoo

zijt gij,

en

al

wat ge bezit, feitelijk in het Wezen van gedachte of van wilsbeweging

besloten, iets in God, een golving

Hem, en dientengevolge kan

er

schuldbesef en verplichting jegens

sprake

zijn.

Wat

zich aan u als

van zedelijke verantwoordelijkheid, van God dan noch bij u noch bij iemand

uw

denken en

uw

wil voordoet, zijn niets

dan trekkingen van den wil van God. En wat ge Hefde voor God noemt dan niet een liefde die van hart naar hart uitgaat, maar alleen de

is

warmte van het

zelfgevoel

in

God, zooals ook in

uw

lichaam de ééne

bloedbol den anderen najaagt, en alzoo geacht wordt hef te hebben.

Hier

ligt

het gevaar voor

valsche mystiek, die uiterst verleidelijk

is,

omdat ze de zelfwegwerping en verloochening voor God zoo dwepend rijk uitdrukt, maar die door de echte vromen toch steeds als tegen Gods wil ingaande bevonden en verworpen is. En naast deze voorstelling der in God verzinkende mystiek, staat dan op dezelfde lijn de denkzonde van het Pantheïsme, die niet ons in Gods Wezen, maar God in het wezen der wereld doet opgaan. God is dan overal, is al het bestaande. Hij is in al dat bestaande alles. Er bestaat dus niets, er is niets van wat bestaat, of het

is

God. God

is

het Al, en het Al

is

God. Zooals het Al loopt zoo loopt

God, Zooals het Al verandert en steeds wordende zich ontwikkelend,

vervormend en wordend. Twee

is,

zoo

is

ook God steeds

zijn er nooit.

mijn ik en het Ik van God. Ten slotte wordt mijn ik

God

Er

zelf.

is

nooit

En

zoo

dan hier alle verantwoordelijkheid weg, kan ook hier van geen zonde of van geen plicht .sprake zijn. Wat is is goed, want al wat is is God; valt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen