De gemeente gratie - pagina 64

TEMPERING VAN DE ZONDE.

60

hand

overgaf, en dus in zijn

waarde.

De

dan ook niet een

is

maar

hield, tegenhield, stuitte

op hun weg, en be-

verstokking en verharding, waarmede telkens gedreigd wordt,

alleen een zich

positief inbrengen in de ziel

min

dusver het zoo ergerlijk

God met

van opzettelijke zonde, meer terugtrekken van die genade, waardoor uitbreken van het kwaad voorkomen werd. Zooof

komt er geen verharding, en zijt ge bewaard; maar trekt God zich terug, en wordt de doorwerking der zonde lang

vleugels u dekt,

zijn

vrijgelaten, dan komt de verharding en de verstokking vanzelf. Bij noordwestenwind strand het schip op onze kusten, niet omdat de stuurman het

op strand stuurt, maar af

te

als hij

ophoudt door het roer het schip van strand

houden. Zóó als het roer ophoudt te werken, vliegt het schip

En

kust en wordt op de zandbank stukgeslagen.

snel naar de

pijl-

dat een

is niet omdat dit schip beter is, of omdat de wind en vloed op dit schip niet werkt, maar alleen omdat de stuurman met zijn roer de drijfkracht van wind en vloed wist om te leiden. En zoo nu ook is het hier. De zondige drijfkracht die in wind en

ander schip niet strandt,

zuiging van

vloed onze

ziel

wil doen stranden, en op het strand stuk zal slaan,

wezig en werkt op elks onzer

ziel

belet.

En

en

maar het

is

omwerpt met zijn almachtige hand, en daardoor het stranden God de Heere niet op, dat roer in onze ziel tegen

glijdt

in te

wringen, of opeens slaat dat roer om, ons hart slaat

achterwaarts, en de schipbreuk onzer

Als dan ook de rechtvaardigen klagen: Heere,

ziel

waarom

volgt gewisselijk.

doet Gij ons

uwe wegen dwalen ? Waarom verstokt Gij ons hart, dat wij ü niet zen? Keer weder om uwer knechten wil, de stammen uws erfdeels, 68

:

zijn

17),

zoo

is

hiermede

in het

van

vree(Jes.

minst niet bedoeld, dat de Heere opzettelijk

volk tot ongeloof en afval aanzette en prikkelde

zijn volk,

aan-

is

God, die het roer in het scheepke

zóó houdt

wind en vloed

om

ziel,

zoo Hij het ook maar even loslaat,

;

maar, heel anders, dat

met onweerstaanbare

zuiging

helt naar het booze, en dat het alles alleen door zijn stuitende en bewa-

rende genade op die helling werd tegengehouden. De klacht komt alzoo hierop neder: Gij, o God, die ons dusver door uw genade hadt bewaard en in toom gehouden, en den boozen zin in ons hadt ingetoomd, waarom hieldt Gij op ons alzoo te bewaren, daar Gij toch wist, dat dit leiden tot

een afdwalen van

naams? Nu

ligt

móest

en tot een verlaten van de vreeze uws

het in den aard der zaak, dat de Heilige Schrift van deze

bewarende genade bij zijn

uw wegen

bijna uitsluitend bij kinderen Gods, bij

erfdeel handelt, en alzoo de

bespreekt, voor zooveel ze ingevlochten

we van Abimelech

lezen,

was

's

Heeren

„gemeene gratie" zoogoed ligt in

uitzondering.

de particuliere genade.

Maar

volk,

als eeniglijk

Wat

ook, voor zoover ze in de

gemeene

dan toch altoos datzelfde karakter, dat ze van zonde afhoudt, en in dien zin bewaart voor het kwade. Ons resultaat kan dan ook geen ander zijn, dan dat de

particuliere

genade

is

ingevlochten, draagt de

gratie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen