De gemeente gratie - pagina 363

;

;

:

;

DE GEMEENE GRATIE EN GODS VOORZIENIG BESTEL.

meer dan

In Spreuken 8 wordt

in eenig

ander kapittel

ingegaan op het geestelijke, en niet ten onrechte,

is

359

uit dit rijke

beleden, dat in de hier bezongen Wijsheid persoonlijk het eeuwige

Maar

verheerlijkt wordt.

uitsluitend sprake

al

dit

toch

zoo,

is

Woord

dat hier bijna

kennelijk,

van den Verlossingsmiddelaar, maar van den

niet

is,

is

boek

steeds door de kerk

Scheppingsmiddelaar. Lees slechts Ik,

woon

Wijsheid,

bij

de

kloekzinnigheid,

De

vreeze

des

Heeren

is,

te

den hoogmoed,

en

en

vind de kennis van

bedachtzaamheid.

alle

haten het kwade, de hoovaardigheid,

den kwaden weg;

en

ik

haat

ook den mond der

verkeerdheden.

Raad en het wezen

zijn

mijne;

ik

ben

het

verstand; mijne

is

de

sterkte.

Door

mij regeeren de koningen, en stellen de vorsten gerechtigheid.

Door mij heerschen de heerschers, en de prinsen;

alle

de rechters

der aarde. Ik heb

lief,

die mij liefhebben; en die mij vroeg zoeken, zullen

mij

vinden.

Rijkdom en eere Mijne

vi'ucht

is

is

bij

mij,

duurachtig goed, en gerechtigheid.

beter dan uitgegraven goud en dan dicht goud, en

mijn inkomen dan uitgelezen zilver. Ik

doe wandelen op den weg der gerechtigheid, in het midden van

de paden des rechts

Opdat ik mijnen liefhebbers doe beërven wat bestendig is; en ik zal hunne schatkameren vervullen. De Heere bezat mij in het beginsel zijns wegs, vóór zijne werken, van toen aan. Ik ben van eeuwigheid af gezalfd geweest, van den aanvang, van de oudheden der aarde aan. Ik was geboren, als de afgronden nog niet waren als nog geene fonteinen waren, zwaar van water. Aleer de bergen ingevest waren, vóór de heuvelen was ik geboren. Hij had de aarde nog niet gemaakt, noch de velden, noch den aan-" vang van de stofkens der wereld. Toen Hij de hemelen bereidde, was ik daar; toen Hij eenen cirkel ;

over het vlakke des afgronds beschreef;

Toen

Hij de

opperwolken van boven vestigde; toen Hij de fonteinen

des afgronds vastmaakte

Toen Hij der zee haar perk zette, opdat de wateren zijn bevel niet zouden overtreden; toen Hij de grondvesten der aarde stelde; Toen was ik een voedsterling bij Hem, en ik was dagelijks zijne vermakingen, te allen tijde voor zijn aangezichte spelende Spelende in de wereld

zijns aardrijks,

en mijne vermakingen

zijn

met

der menschen kinderen.

Ook

hier

nu wordt de diepere achtergrond zeer zeker

niet voorbijgegaan,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen