De gemeente gratie - pagina 188

;

DE VOLHEID DER TIJDEN.

184

God geopenbaard

ons het mysterie geeft van een

in het vleesch, d.

onze eigen menschehjke natuur nabij gekomen. Het

in

is

i.

ons tot

dus zeer wel te

verstaan, dat de gemeente, ziende hoe tallooze malen ze misleid

is,

ten

weigerde om te luisteren naar het zoet gefluit van wie op haar aankomt met de vertelling, dat we meer nadruk op de menschehjke natuur van den Christus hebben te leggen, niet zoo ten onrechte beducht, dat al slotte

zulk zeggen, slechts de inleiding

is op een prediking, aan wier einde de Godheid van den Christus toch weer zal zijn aangerand. Men moge dit in de gemeente kortzichtig noemen, in elk geval ligt de schuldige oorzaak

bekrompenheid dan niet

dier

bij

de gemeente, maar

bij

de geleerde theolo-

gen, die de goedgeloovige en volgzame gemeente, zoo keer op keer

hebben

misleid.

Uit die beduchtheid nu

is

het tevens te verklaren, dat de gemeente zoo

weinig oog heeft voor wat de apostel ons omtrent de volheid der tijden openbaart. Hoorende dat er aan de komst van den Christus iets moest

voorafgaan

;

dat er eer de Christus

komen

kon, iets voorbereid moest zijn

vreesde de gemeente, dat reeds hierbij een adder onder het gras school,

en dat

men ook op

dit punt een soort „voorbereidende genade" ging dan straks de Christus, zoo niet geheel, dan toch voor een verklaren zijn. Wordt nu de Christus, zij het dan ook slechts

leeren, waaruit deel, zou te

ten deele verklaard uit het verleden, dat achter Bethlehem hgt, dan, dit

geven we voetstoots

toe,

is

in

kort gedaan. Het God-zijn toch uit

beginsel reeds aan zijn volle God-zijn te is

niet in deelen te splitsen, en

andere oorzaak verklaard dan uit God

We

kan nooit

zelf.

daarom prijs op, hier duidelijk te doen uitkomen, dat de apostolische leer van de „volheid der tijden" in geen enkel opzicht strekt, om den Christus, naar zijn God-zijn, ook maar voor het allergeringste deel, uit het verleden, of uit den toestand, die achter dat verleden lag, te willen verklaren. Niet hij zelf, maar uitsluitend wat hij aannam is door dat verleden bereid, en was in de volheid der tijden tot rijpheid gekomen. Christus stellen er

heeft de gestaltenisse eens dienstknechts

aangenomen, en evenzoo aan-

genomen het geslacht Abrahams (Hebr. 2 16). Wat ge nu aanneemt is niet uit u, maar dat neemt ge van buiten naar u. Opdat Christus dit zou kunnen aannemen, moest het er dus zijn, eer hij kwam. Het moest, als we ons zoo mogen uitdrukken, bij zijn komst gereed liggen, opdat hij het zou kunnen aannemen. :

En ook wijs, is

als

het moest gereed hggen in zulk een gestalte en op zulk een dit

voor de Vleeschwording des Woords noodzakelijk was.

Wel

ook de bestiering hiervan Gods werk geweest, en niet ons doen, maar

het eind moest dan toch

zijn,

dat er op het oogenblik van Jezus' ontvan-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen