In Jezus ontslapen - pagina 57

.ZIJ

41

DIENEN HEM PAG EN NACHT

Maar heel anders is dit, zoo we ons bepalen tot het aanzijn dat we doorleven znllen van den dag van ons sterven tot aan het laatste oordeel. Dat aanzijn stelt uien zich veelal wel als een ledig-zijn voor, of ook alleen bestaande in loven en danken maar dit is in strijd met wat de Schrift ons openbaart. Immers in Openbaringen 7 15 lezen we van zulke gezaligden lang vóór de wederopstanding der dooden, en van hen wordt gezegd, dat „ze God cUearn dag en nacht". En ook in de brieven aan de zeven kerken lezen we, dat Jezus aan hem die 26, 27), overwint macht zal geven om anderen te hoeden (2 21), dat Jezus hen op een troon zal zetten om te heer.^chen (3 en dat Jezus ze stellen zal tot een pilaar, om den tempel Gods :

:

:

te

dragen (3

:

12).

nu wekt niet de voorstelling van een ledig zijn en niets doen, maar de voorstelling van een bezig zijn en veel doen. Het zal toch een werk zijn, dat „dag en nacht" doorDit' alles

gaat, en bestaat in een dienen, een hoeden, een heerschen een dragen van het Godsrijk. Ook wat Jezus elders zegt dat onze afgestorvenen als „ engelen in den hemel" zijn, leidt tot dezelfde voorstelling. De engelen toch zitten niet stil, maar dienen God en strijden voor zijn eere, en volbrengen rusteloos het hoog bevel, dat van God tot ,

,

hen

uitgaat.

De valsche voorstelling ten deze dankt haar oorsprong aan een gausch verkeerd begrip van den eeuwigen Sabbat. Als er van den Heere onzen God geschreven staat, dat Hij in zes dagen den hemel en de aarde schiep met al wat daar in is, en dat Hij daarna rustte van zijn arbeid, doet men verkeerd met dit te verstaan van een ophouden van het Goddelijk werk. Het eigenlijke Scheppingswerk hield op, en nam een einde, maar het Voorzienigheidswerk begon toen pas. Vandaar, tegenover die valsche opvatting, het besliste woord van Jezus: „Mijn Vader werkt tot nu toey Sabbatsruste is alzoo geen te slapen leggen van zijns levens kracht, maar heel anders, die levenskracht aftrekken van een bijzonder werk, en nu ten volle richten op zijn eigenlijk werk. Als er dan ook staat, dat er „een ruste overblijft voor het volk van God", beduidt dit volstrekt niet, dat er met den dood een nooit eindigend werkeloos-zijn intreedt, maar integendeel, dat dan de moeite, het verdriet, het gejaagd zijn en uitgeput

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen