De gemeente gratie - pagina 598

.

HET VERZEKERINGSWEZEN.

594

„verzekerdheden hebben", doordien God ze hun die en 10: „Wie weet

in VS. 9

wiens hand de

ziel is

van

wat

al

leeft,

menschen." Met de Assurantie heeft

hoegenaamd die

maken. Er

te

bij

is

geeft. Hij besluit toch

dat de hand des Heeren dit alles doet, in

niet,

dit

en de geest van

alle

vleesch des

woord „verzekerdheden" dus

niets

Job sprake niet van een verzekerdheid

de goddeloozen zichzelven geven, maar van verzekerdheden die God

aan de rechtvaardigen onthoudt, en aan de goddeloozen, niettegenstaande

Hem

ze

En

tergen, verleent.

Psalm 73 en

in heel

onzekerheid ook

is

Bepalen we ons slechts zekerheid.

het groote raadsel, waarover in

hier ten besluite aan toe.

bij

dit lijden, dat zekerlijk ten slotte allen treft.

tot dit

Maar de één

ééne

:

sterft vroeg,

En juist

in deze zekerheid.

is

Job door de geloovigen geredetwist wordt.

Nog één punt voegen we Er

dat juist

We

moeten

de andere

allen sterven. Dit

Dit

laat.

is

is

de

het onzekere

hierop rust de dusgenaamde „levensverzekering"

Ook al weer een ellendige naam, want niemands leven kan verzekerd worden. Maar die naam is er nu eenmaal en komt de wereld niet meer uit. Hij beteekent

feitelijk:

en wisselvalhge

Assurantie tegen de onzekere gevolgen van het onzekere in

den dood. En

juist dit raakt

de kwestie van het sparen.

dan Assurantie? Ge weet dat vooral sparen gedreven hebben, en dat ge dus nooit

Is sparen niet veel geruster en beter

de mannen van het Niit dit

moogt zeggen, dat het

uit

vooruit vaststond, dat een

onzen hoek komt. Maar ter zake. Bijaldien het

gehuwd paar

veertig jaren huwelijksleven voor

den boeg had, en dat althans de man niet voor zijn 70** jaar zou sterven, dan ja zou sparen de regel moeten zijn, en Assurantie ten deze dwaasheid wezen. Maar dit is niet zoo. Die man kan 70, hij kan zelfs 80 jaren worden,

maar

hij

kan ook reeds op 35-jarigen

de kinderen nog klein, en laat spaart f 100

's

jaars,

dan zou

hij

dit

leeftijd

wegsterven.

En dan

juist zijn

de zijnen hulpeloos achter. Stel toch,

hem

hij

over veertig jaren, intrest op intrest

een som van een kleine f 8000 geven, en aan zijn weduwe een jaarlijksch inkomen van een goede f 300 waarborgen, en dat als haar kinderen het

Maar

huis uit

zijn.

nog pas

circa f 600,

nu

is

sterft

hij

na pas zes jaren gehuwd

te zijn,

dan

is

er

en krijgt ze slechts f 25 's jaars, en lijdt gebrek. Dit de reden, waarom zelf sparen geen goede manier kan zijn, om voor

weduwe

Sparen zeer zeker, maar sparen in onderling verhand met anderen, moet voor de meesten regel zijn. Bij de onzekerheid, of ge jong of oud zult sterven, leeft ge dan in de wetenschap dat uw zijn

te zorgen.

sparen altoos doel

hebben

zal,

treft,

en dat

uw weduwe

altoos

zoowel als ge in het eerste jaar na

uw

haar f 300 's jaars huwelijk wordt afge-

roepen, als dat ge eerst op zeventigjarigen leeftijd ten grave daalt. Zelf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen