De gemeente gratie - pagina 386

382

ZOO

VOORZIENIGHEID EN SCHEPPING.

blijft

God

ditzelfde

mogendheid die dezen het

dat

ook daarna willen, en ook nu zijnen

is

wil werkelijkheid doet

onderscheid tusschen de schepping en

het die zelfde

al-

Zoo bUjkt dus

zijn.

de instandhouding der

dan men gemeenlijk zich inbeeldt, en het is het voorbijzien van deze sterke overeenkomst, dat het onheüig Deïsme in het leven riep, en den wortel der Religie vervalscht heeft. Men scheidde de Schepping en Voorzienigheid zoo ver van één, dat het eenmaal geschapene dingen veel kleiner

als

is,

een zelfstandig iets in zichzelf werd genomen, waarop

toezicht uitoefende,

en dat Hij stutte als het dreigde

God

om

alleen zeker

of in te vallen.

Dat gevoel van zelfstandigheid naast en tegenover God concentreerde zich dan het sterkst in ons menschelijk bewustzijn. Wij menschen gingen ons gevoelen als zelfstandige wezens tegenover God. We werden als partij tegenover partij, en daarbij kon onze zelfzucht niet rusten, eer we de orde der dingen hadden omgekeerd, en onszelven zoozeer tot den hoofdpersoon hadden gemaakt, dat God ten slotte alleen scheen te bestaan om den mensch. Het Pelagianisme en het Arminianisme

zijn

van deze valsche

in-

beelding de droeve dragers geweest, en nog kan gezegd, dat juist in dit

opvatten van ons menschelijk bestaan als ware het een zelfstandig bestaan

tegenover God, de wortel aller zonde

ligt.

Zelfs de wereldzucht en zinnen-

die de zonde zoo licht verzelt, is niets

lust,

dan uitdrukking van dezelfde

grondgedachte.

Wij sterken ons dan tegenover God door deze wereld deze aarde als ons domein te beschouwen.

God

als

ons terrein,

heeft dan zijn hemel, en

hebben deze aarde, en er komt dan een ruilhandel op, waarbij God iets van zijn hemel afstaat, onderwijl wij in ruil hiervoor

wij

ons na den dood

God tijdens ons aardsche leven een En dan natuurlijk heerscht ook in er op uit,

wij

stukje van dit aardsche leven afstaan. dit heilige

de koopmansgeest, en

zijn

een zoo groot mogelijk stuk van den hemel in te koopen

voor de kleinst mogelijke opoffering van een stuk van het aardsche leven.

Het geldt hier dus geen bijkomend, en ter zake niets afdoend verschil, maar wel waarlijk de grondverhouding waarin we tegenover God staan. zijn slechts twee grondverhoudingen denkbaar. De ééne dat we wel aan God onzen oorsj)rong danken, maar voorts zelf op eigen wortel staan,

Hier

en ons tegenover

God

als partij

van gelijken rechte

onderhandelen en ruühandel aangaan. Dat

En

de andere

is,

dat

we aan God

maar ook daarna van oogenblik en tot

Hem

macht

zijn,

bestaan, zoodat wij

en alleen voor

gedachte nu alle religie.

in

is

Ook aan uzelven

stellen,

met

al

zult

Hem

alleen onzen oorsprong danken,

het onze steeds in

ons aanzijn hebben.

alle zonde,

en met

de ééne grondverhouding.

tot oogenblik niet anders

zijn glorie

de bron van

niet

is

dan door Hem, zijn

De

souvereine

eerste grond-

de tweede het uitgangspunt van

ge dan ook ontwaren, dat, hoe meer ge

de laatste grondgedachte doordringt, en alzoo u steeds meer voor

God

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen