De gemeente gratie - pagina 120

TRIOMF OVER SATAN.

116

Noach met

gratie" zou

zijn

gezin lang voor den Zondvloed uitgemoord zijn

geweest, en geen arke ooit op de wateren der behoudenis hebben gedreven.

En evenzoo kan en moet noch

in het land

beleden, dat noch in de dagen der patriarchen,

Gosen, noch in Palestina het volk des Heeren had kunnen

opkomen en stand houden, indien de volken van rondom niet door de „gemeene gratie" in hun boosheid getemperd waren, maar nog tien en twintig graden onder het zedelijk peil der kannibalen van Nieuw-Guinea of Afrika's binnenlanden is

waren gezonken geweest. Naar de gewone uitdrukking

het volkomen waar, dat de kerke Gods zonder de „gemeene gratie"

geen plek zou gevonden hebben voor het hol van haar voet. En evenzoo is

het ten volle waar, dat elk uitverkorene in

genade van

zijn

God kent, waardoor de

getemperd, en het ontkiemen van

allerlei

zijn

eigen leven bewarende

uitgisting

der boosheid in

zaden van zonden in

zijn

hem hart

werd tegengehouden. Een enkel maal moge een Godvergeten booswicht nog vóór zijn sterven tot bekeering komen, maar gemeenlijk is dit de weg des Heeren met zijn verkorenen niet. In den regel treedt de bewarende en voorbereidende genade tusschen beide, die de stuitende gruwelen

En meest eeuwen

afsnijdt.

hierdoor ontwikkelde zich in de Verbondsgeslachten, door der

loop,

grif toe, dat

edeler

zin.

En

zoo ook geven

we

in

de derde plaats even

zonder de „gemeene gratie" de Vleeschwording van Christus

ondenkbaar ware geweest, en ontbroken zou hebben alle voorbereiding die nu in de volheid der tijden juist in de Heidenwereld zoo wonderbaar de

van Christus' kerk onder de Heidenen in de hand werkte. we op geen dezer drie uitwerkingen van de „gemeene gratie" ook maar het minste af, ja, al zijn we bereid, elk dezer drie op

uitbreiding

Maar

al

dingen

komen we er tegen op, dat men tot deze drie de bedoehngen waarmee God de „gemeene gratie" teweegbracht, beperke. het hoogst te verheffen, toch

Neen, ook in de gemeene gratie zoekt God Almachtig allermeest de

naams. In die gemeene gratie op zichzelve, ligt, afgezien van aUe verder motief, reeds als zoodanig, triomf voor God tegenover Satan, en uitstraling van zijn eigen heerlijkheid. Wat Satan in het

zelfverheerlijking

zijns

Paradijs bedoelde,

was regelrecht den genadeslag aan heel Gods schepping,

en den doodelijken steek aan den mensch Gods toe te brengen. Zijn doel was, dat op eenmaal alles in dood en donkerheid zou zijn weggezonken.

had gezegd: Ten dage als gij deze zonde zult doen, zult ge den dood sterven. Welnu, dien dood riep Satan in. Hij stak den dijk door, die den stroom van dood en verderf tegenhield, en verlustigde zich nu reeds in de demonische gedachte, hoe aanstonds de vloed van dood en verderf alles vernield en verwoest zou hebben. Adam moest sterven. Eva moest

God

zelf

sterven.

En dan zou

het uit zijn

met het menschelijk

geslacht.

Er zou geen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen