De gemeente gratie - pagina 343

NOODZAKELIJK EN GEVAARLIJK DUALISME.

339

Noodzakelijk en gevaarlijk Dualisme.

Dewijl dan deze dingen alle vergaan, hoedanigen behoort gij

te zijn in

heiligen wandel en Godzaligheid. 2

Petrus 3:11.

Voorzoover het ons gegeven wijzen,

die de

vastgesteld:

1".

is, in geestelijke dingen de grenslijn aan te ééne werking van de andere afscheidt, kon dan worden

dat

God

in

de wedergeboorte ons ik in de kern van ons

wezen op eenmaal geheel heilig maakt; 2". dat Hij ons ook daarna heiligt, door teweeg te brengen, dat uit die herboren kern het nieuwe leven zich in

de wortelen van ons aanzijn voortplant en uitspreidt; en 3^ dat Hij zijn Woord en Geest prikkelt en aanzet, om ook ons zelven in

ons door

de takken te reinigen

aan onze

zaligheid,

;

en

kon dit iets toebrengen ware zulks onmisbaar voor het hemel-

dit laatste wel, niet als

noch ook

als

maar opdat het ontvangen hcht uit ons strale, en God hierdoor mocht worden in het oog der wereld. Maar juist uit dit laatste volgt dan ook, dat deze zelfreiniging zich in hoofdzaak bewegen moet op het terrein der gemeene gratie, overmits „de wereld" alleen op dit terrein leven,

verheerlijkt

meê kan

spreken, en op dit erf haars ondanks tot waardeering en lof ten

opzichte der Christenen kan komen. Al

wat „van particuhere genade" uitden Joden een ergernis, den Grieken een dwaasheid". Daarvan kon Jezus dus nooit hebben gezegd, dat „de wereld" er den Vader die in de hemelen is, om verheerlijken zou. Verheerlijking van den Naam des Vaders kan van de wereld alleen op haar terrein uitgaan; en op haar terrein werkt niet de particuliere, maar de gemeene lekt,

ergert de wereld; „het

is

De particuliere genade graaft tusschen de Christenheid en de wereld een klove, alleen de gemeene gratie biedt aan beide saam een gemeenschappelijk terrein. Waar de particuliere genade intreedt, breekt genade.

deze alle gemeenschap tusschen u en de wereld af, en het is uitsluitend op het erf der gemeene gratie, dat ge weer aanraking, saamwerking en

gemeenschap van oordeel met de wereld krijgen kunt. Dit waar, dat „de wereld" de beteekenis en de waardij van de religie

uitsluitend

is

zelfs zoo

Christelijke

naar haar beteekenis voor dat gemeenschappelijk erf

beoordeelt en afweegt. In zoover de Christelijke religie onmiskenbaar de zeden verzachtte, orde

en regel aanbracht

in het huiselijk samenleven, eerlijkheid en goede trouw den omgang bevorderde, het vuur van den hartstocht temperde, de zinlijkheid in den band sloeg, matigheid aankweekte, en milddadigheid en

in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen