In Jezus ontslapen - pagina 138

,

126

den hemel te buiten de worsteling der geesten om willen binnengaan. En tocb dat ware hetzelfde alsof Jezus stil in Nazareth ware gebleven, en de worsteling tot den dood toe ontloopen ware. Dat ware een Bethlehem zonder Golgotha. Dat ware spelen met een heilig ideaal en wat dat ideaal verwezenlijken moet ontwijken. Daarom bezwoer Jezus zijn discipelen reeds vóór zijn sterven met zooveel nadruk „ Ik ben niet gekomen om den vrede op aarde te brengen, maar het zwaard." En daarom was het dat diezelfde Jezus op Pathmos nogmaals al zijn heiligen voor den te vroeg gegrepen vrede waarschuwde, ze opriep tot een strijd, die niet kon rusten eer het einde er zijn zou, en het hun tot zevenmaal toe inprentte, dat de vrede eens uit den hemel zou nederdalen, maar dat die vrede alleen het deel zou zijn van hem die overwon, d. i. van wie den strijd tot aan zijn sterven toe had volgehouden en tot aan zijn jongsten snik in de worsteling had volhard. zijpad

,

,

,

,

:

De strijdende kerk op aarde zoekt het geestelijke slachtveld op uit plicht, uit drang van overtuiging, omdat de strijd haar wordt opgelegd, omdat niet te strijden laf verraad en verloochening van Jezus zou zijn. Maar toch Jezus weet dat plicht en overtuiging, zullen ze doorwerken, om bezieling roepen, en alleen door geestdrift wonderen doen. Wie in den wedloop loopt voelt zijn uitgeputte kracht tot opnieuw voorwaarts stuwen prikkelen, als hij denkt aan de kroon der eere die den verwinnaar wacht. Yandaar dat Jezus, zelfs in de Bergrede, gedurig wijst op het loon dat komt, als God ons elke aalmoes en elk gebed in het openbaar zal vergelden. Jezus zelf is naar zijn menschheid in zijn doodsworsteling gedragen door het zien op de Kroon, die hem als Verwinnaar wachtte. Of was het niet reeds in Jesaia aan Messias voorzegd: hij zijn ziele tot een schuldofPer zal gesteld hebben dan „ Als zal hij zaad zien, hij zal de dagen verlengen, en het welbehagen des Heeren zal door zijn hand gelukkiglijk voortgaan". ,

Versta Jezus' worsteling toch menschelijk. Of weerklonk het niet nog op Pathmos: „ Die overwint, ^c/yZ; ik overwonnen heb, en ben gezeten met mijnen Vader in zijnen troon." Denk ook aan dat diepe woord „ Het tarwegraan dat in de aarde valt en sterft, brengt vrucht voort". Om zijn heiligen te bezielen, om hun moed ter volharding in te spreken, om hun geestdrift te prikkelen, heeft daarom :

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen