De gemeente gratie - pagina 90

DE GEMEENE GRATIE

86

IN

DE SCHEPPING GEGROND.

aarde waaruit het porcelein gebakken wordt,

fijne

een andere dan de

is

natuur van de smeltbare metalen. Die uiteenloopende natuur van beide niet toevallig,

niet

is

maar

doelloos,

de grondlegging der dingen gewild. Dat een gouden

een gouden beker hersteld kan worden,

is

de natuur van

bij

De natuur van

het

op de mogelijkheid van herstelling gericht en berekend. Niet alsof

is

gebroken gouden sieraden

uit zichzelf hersteld

den vaardigen kunstenaar, die een

tot

wat

zit.

is

uitgedacht, en in

een gouden keten,

stift,

niet iets

het goud bijkomt, maar een eigenschap die er in

goud

God

alzoo door

is

feit.

Maar

dit

neemt

bij

worden. Alleen de hand van

het goud bijkomt, maakt de herstelling

niet weg, dat de grootste kunstenaar tegen-

over het gebroken gouden sieraad machteloos zou staan, indien niet de

aard van het goud op de mogelijkheid van herstelling was aangelegd.

Breng

dit

nu op de geestelijke schepselen over, en ge gevoelt terstond

de beteekenis ervan voor de herstelling der gevallen natuur door genade.

Immers we kennen waarvan het ééne na en engel staan hier

De

over het goud.

uit

Gods Woord twee soorten

val herstelbaar bleek te

geestelijke schepselen,

het andere niet. Mensch

zijn,

juist zoo

tegen elkander over als het porcelein tegen-

engel

een heilig wezen, maar valt

is

hij,

dan

is alle

weeropstaan voor den engel onmogelijk. Nergens duidt de Schrift ook maar

met één woord aan, dat er voor den gevallen engel een weg ter ontkoming zou zijn. Van verzoening voor de zonde der engelen is nergens sprake.

Van de wedergeboorte van een dooden

engel evenmin.

goed of ze

nooit zondaar geweest; die boos

zijn

boos. Die goed

zijn, zijn

De engelen

zijn

kunnen nimmer goed worden. Juist dus als bij het porcelein. Hoog van waardij, maar breekt het, dan is het voor altoos verloren, en zoo ook zijn

zijn,

de

engelen onredbaar, als eenmaal de schaal hunner heerlijkheid breekt.

De mensch daarentegen hij

zijn

zou,

als

is

gevallen

hij

aan het goud

is,

gebroken toestand blijven

alleszins

gelijk.

Ook

hij

kan

vallen,

en ook

zonder een herstellende hand van buiten, in liggen.

Maar

bij

den mensch

is

het toch

mogelijk, dat de breuke in zijn hart geheeld worde, en dat door

de zelfvernietiging in de opsmelting henen, wat verloren scheen, hersteld

worde in vroegere heerlijkheid, ja, tot hooger dan oorspronkelijken glans. Maar hieruit volgt dan ook, dat deze redbaarheid en herstelbaarheid van den mensch hem niet eerst na zijn val van buiten af kan zijn toegekomen, maar dat zij reeds in de grondlegging zelve van zijn menschelijke natuur moet gefundeerd zijn geweest. Had hij in zijn schepping een geestelijke

natuur

ondenkbaar

als

zijn

die

der engelen ontvangen, zoo zou ook

geweest.

Nu

zijn verlossing

daarentegen de mogelijkheid van herstel en

van verlossing voor den mensch bewezen

is,

nu

blijkt

dan ook

indirect,

dat reeds in de grondlegging zijner natuur, hierop gerekend was, dat reeds in

het raadsbesluit van de schepping des menschen deze factor der her-

stelbaarheid

was opgenomen, en dat zoowel de gemeene

gratie

als

de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen