De gemeente gratie - pagina 349

345

NOODZAKELIJK EN GEVAARLIJK DUALISME.

Gods in het midden der wereld onverschillig. Natuurlijk niet allen. Laat ons roemen mogen, de meesten niet. Maar toch was dit ziekelijk verschijnsel veel verder gegaan, dan velen vermoedden, en dat was het wat onze kracht brak, en onzen invloed vernietigde.

Dit ziende hebben

den

aangebonden,

strijd

natuurlijk

Wat eenmaal krom

stuitten.

men ons

buigen. Heeft

was

we daarom van meet

af tegen dit ongezonde dualisme

zonder dat

niet

we op

tegenstand

weer recht

boog, laat zich niet zoo gemakkelijk

zelfs niet

voor pantheïst uitgemaakt? Juist daarom

het noodzakelijk, dat de grondfout, waaruit dit onredelijk en gevaarlijk

opkwam, ook leerstelhg uiteen werd gezet, en met dat doel voor oogen, waagden we ons aan zoo breede toelichting van de gemeene gratie. Dit toch was het punt, waarbij onze Gereformeerde belijdenis afweek van het Doopersche pad der mijding, en alzoo moest op dit punt het valsche dualisme overwonnen worden. Dualisme bleef er daarom wel, ja, moet er

verzet

blijven tot

eenmaal na het laatste oordeel

alle

dingen in hemel en op aarde

ééne Hoofd zullen gebracht worden (het er moest ingezien worden, dat het terrein der particuliere genade niet enkel bruutweg tegen het booze erf van zonde en ongerechtigheid overstaat, maar dat God door zijn gemeene gratie ook een

weer onder Christus «yxxsCpxXxiov>). Maar

als

het

tusschenerf van burgerlijke gerechtigheid in het leven riep, en dat het op dit terrein

is,

dat

zijn verloste

kinderen voor

wedijveren. Anders sluipt de leugen

deugden

in

de ongeloovigen die

in,

men

zijn

en gaat

eer

met de wereld moeten

men ontkennen

de velerlei

en

als gevolg

toch voor oogen

ziet,

op voor zichzelf aan een reinen en godzaligen wandel te hechten, indien men maar gelooft en bewegingen des nog waarde meer vredes in zijn hart gevoelt. Bij ontstentenis van een gedrag, een karakterhiervan houdt

men

vorming en een wandel, die der wereld eerbied afdwingt, gaat men dan heil zoeken in vrome allures, in vrome gemaaktheden, en onnatuurlijkheden, en op die wijze kan het niet anders, of geestelijke hoogmoed

drijft

de nederigheid van zin uit, die voorwaar niet de minste der genaden is het geloofsleven omdat het zich opsluit, verstikt; en in stede van der wereld eerbied af te dwingen voor de krachten des Koninkrijks die in ons werken, ;

stellen

we

onszelven en onzen kring voor die wereld tot een aanfluiting.

En om nu de

proef op de

som

te geven, verwijzen

we met name naar

de breede reeks van slotvermaningen in de apostolische brieven, die steeds

aandringen op een zelfreiniging

juist

door het afleggen van

allerlei ver-

keerdheden en het aanwennen van allerlei gerechtigheden, die, gelijk ze daar opgenoemd en breed uitgemeten worden, bijna nergens het terrein overschrijden waarop ge ook de ongeloovigen vaak ziet uitmunten. Natuurlijk niet alsof het geloofsleven hierin

opging,

en alsof die wedstrijd met de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen