De gemeente gratie - pagina 112

VERBAND VAN PRAEDESTINATIE EN SCHEPPING.

108

hout uit het vuur gerukt worden", en dat het menschelijk geslacht als zoodanig voor eeuwig voor God verloren is, dan moet tegen deze averechtsche voorstelling zeer ernstig geprotesteerd.

brandhout

uit

brandhout

het vuur gerukt" dient

een stuk hout, dat van het veld of uit het bosch in huis

is

met het doel om

gebracht,

Reeds tegen de uitdrukking: „een verband gewaarschuwd. Een

in dit

er het vuur

meê

te

onderhouden. Is nu zulk

een brandhout eenmaal op het vuur gelegd, dan laat

en rukt niemand het er

dan ook

staat

in

een „vuurhrand"

uit,

eenvoudig

uit

men

wijl dit tot niets

onze Overzetting (Zach. 3

:

is

2) niet,

het branden,

zou dienen. Er

een „brandhout" maar

het vuur gerukt, wat kennelijk bedoelen moet, dat

verkeerdelijk in het vuur geraakt was, in dat vuur reeds vlam had

iets

maar nu nog tijdig uit het vuur uitgerukt is. Doch dit slechts in het voorbijgaan. Hoofdzaak is liier, dat wie slechts van de redding van enkele menschen spreekt, en het menschdom, de menschheid, het menschelijk geslacht be-

gevat, zóó verbrand zou

en voor verbranding

schouwt

als

iets

zijn,

bewaard

dat voorbij en teloor gaat, toont niet te verstaan, wat

de menschheid, ja in het algemeen niet te begrijpen, wat een organisme

is.

Eenige wortelen, met eenige takjes, eenige bladen, en eenige bloemen,

maken nog volstrekt geen plant. Een plant vormen ze dan eerst, als ze alle saam uit één kiem zijn opgekomen, en met levenssamenhang aan elkander vastzitten. Evenzoo spier, als

is

het

bij

een

dier.

Zekere hoeveelheid bloed,

zenuw, been en huid maken nog volstrekt geen dier

de slachter heel zulk een verzameling stukken in

uitgestald,

uit.

zijn

Integendeel,

winkel heeft

hangt er toch geen rund en hangt er geen kalf meer, maar

het rund en het kalf weg. Slechts zoolang

was het

is

dier aanwezig, als al

deze stukken en deelen als lidmaten van één levend lichaam in elkander zaten.

Het

staat dus volstrekt niet gelijk, of ik zeg: Hier zijn eenige tak-

ken, eenige bladen, eenige bloemen,

Daar

staat de

boom met nog

eenige bloemen, maar

maar de boom

is

weg, of dat ik zeg:

eenige takken, nog eenige bladen en nog

van afgesnoeid. Een boomgaardenier, wien men boodschapt: Er liggen in uw boomgaard nog eenige takken met

rijke

al

het overige

appelen,

is

er

maar de boomen

gegaan, zou daaraan terstond weten, dat

omgehakt en teloorboomgaard kwijt was, en

zelf zijn

hij zijn

dat die enkele takken met appelen ternauwernood voorbijgaande waarde

hem hadden. En zoo nu ook gaat het niet aan, van den hemelschen Landman te zeggen, dat God wel een stam der menschheid in zijnen hof voor

geplant had, maar dat die stam teloor

is gegaan, en dat dit daarom niet omdat toch enkele takken van dien stam gespaard zijn gebleven. De stam, de boom, de plant is nog heel iets anders dan de takken, de bladeren en de vruchten. De stam gaat in waardij alle toevallige takken te boven. En wie wel afweet van het voortbestaan van enkele bloemen, maar de plant als verloren beschouwt, heeft wel een bouquet, een ruiker.

hindert,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen