De gemeente gratie - pagina 158

JEZUS' LEVENSOMGEVING.

154

dan de vrucht der „gemeene gratie" den Middelaar Gods en der menschen tegemoet gevoerd, ten eerste uit Davids geslachtslinie, ten tweede bij het opgroeien onder een zoo hoog ontwikkeld volk, en ten Zoo

is

derde in de symboliek der natuur. Maar er

van den Christus

is

meer

De

nog.

verschijning

om

het vleesch had volstrekt niet alleen ten doel,

in

zich onder ons te vertoonen, door ons geslacht heen te wandelen, en

bij

dezen omgang ons de woorden des eeuwigen levens te verkondigen;

hij

zou geroepen worden

den

er

grijpen,

strijd

om

schijnbaar in onderging, triomfeeren.

te

om

hij

hem en

te

bestaande leven dat

binden,

en

hij

hem voegen

we ons

zoo

zou

mogen uitdrukken,

in doodelijke antipathie

moest den eisch

vond

in te hij

er

door en in dien schijnbaren ondergang

het menschelijk leven, waaronder

stellingen,

hij

en niet te rusten eer

optreedt, een element van

sympathie of stootte

heilige

in het

juist

Jezus was, als

van de wereld, waarin

naar

ook

meê aan

hij

te

van zich

midden

dwong

gisting. Hij

tot

Tusschen

af.

optrad, bestonden tegen-

stellen, dat dit

menschelijk leven zich

en zich door S'yn leven zou laten assimileeren.

En

toen de wereld dit nu weigerde, kon het niet anders, of een strijd moest

ontbranden.

De wereld moest over hem

of hij over die

wereld triomfeeren.

Hieruit volgt dat Jezus niet, mijdend en ontwijkend, door het leven heen

wandelde, maar het leven aangreep, en er de worsteling Dit

komt

dooden

uit in zijn

wonderen,

als hij

in het leven terugroept, de

meê aanbond.

kranken geneest, bezetenen

winden

ontlast,

gebiedt, de zee aan zich onder-

werpt, koninklijk over de voedingskracht van het brood beschikt, en op zoo menige

andere wijze in den bestaanden toestand

omzet naar

zijn heilig

welbehagen. Maar diezelfde

ingrijpt,

en dien

moest ten

strijd

slotte

ook worden aangebonden met het georganiseerde menschelijk leven, het in de

gelijk

scholen der schriftgeleerden, in de hiërarchie der priesters en

onder de landsoverheid in vasten vorm optrad. Dien

strijd

voerde

hij

in-

maar ten slotte De macht van hiër-

leidend en voorbereidend door twistgesprek en strafrede,

moest deze worsteling leiden tot een levensconflict. archie en landsoverheid moest voor hem zwichten, opmaken, en hem

Nu ning-

in

tegen

hem

ons die gelooven het mysterie van het Verzoe-

en Voldoeningswerk, en daarom belijden

we met

dat de Zoon des menschen onze zonden op zich

hout gedragen

zich

geregelden vorm den voortgang zijner zaak betwisten.

schuilt hierin voor

heeft,

of

alle Christenheid,

genomen en

die op het

en alzoo in en door den dood des kruises de straf

onzer zonden heeft geboet. Maar één ding spreekt toch wel vanzelf: niet aldus heeft het te Jezuzalem het Sanhedrin, niet alzoo heeft het de Ro-

meinsche landvoogd begrepen. In de dagen toen dit ontzettend geding te Jeruzalem werd gevoerd, was er niemand die aan de zelfofferande van het

Lam Gods

Het Sanhedrin niet, en Pilatus niet, en zelfs de gedachten der jongeren werden door heel andere overwegingen gespannen gehouden. dacht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen