De gemeente gratie - pagina 167

jEzus' EN rome's rechtsbedeeling.

163

de handen der Romeinen te brengen, en daardoor de bedeeling van het

in

Romeinsche recht

in

Jezus' dagen ook te Jeruzalem te doen gelden, alle

ding aldus beschikt heeft, dat ook op dit punt de gemeene gratie Jezus'

Middelaarschap dienen moest.

Slechts dient hier, ter voorkoming van misverstand nog iets aan toe-

gevoegd.

Ongetwijfeld

stond

de ontwikkeling van het recht

de Ro-

bij

meinen, wat den vorm aangaat, hoog; maar hieruit volgt nog volstrekt niet,

dat daarom ook de zedelijke orde zelve, die door dat recht in de

menschelijke samenleving werd gehandhaafd, de ware, de waarachtige, de

van God gewilde was. Integendeel, lijke

alle

door dit recht bezwangerde zede-

wereldorde en maatschappelijke saambinding, was in den wortel on-

heihg en onwaar. En uit den levenskring, waarin dit recht heerschte, kon, tengevolge van de valsche uitgangspunten, die het zich koos, ten slotte nooit anders voortkomen,

dan die valsche

zedelijke wereldorde, die in het

keizerschap van keizer Augustus, den als god aangebeden machthebber,

belichaamd was. Tegen die valsche zedelijke wereldorde plaatste daarom de

Jezus

zedelijke

wereldorde van het Koninkrijk Gods over,

d.

w.

tegenover een rechtsorde die van de souvereiniteit van het individu ging,

en daarom ten slotte én met het sociale element

met de

souvereiniteit

Gods

in botsing

in

ons leven, én

moest komen, die eenig ware rechts-

orde van het Koninkrijk Gods, die in de hoofdsom der geboden, het liefhebben van

God

bovenal,

plechtanker vindt. Tegenover valschheid plaatste Jezus waarheid,

door

God

wereldorde,

d.

in

i.

en van den naaste als onszelven, haar

tegenover een valsche opvatting van het leven, die in

lijke

z.

uit-

strijd

d.

w.

z.

was met de

herstelde orde, plaatste Jezus de ware belijdenis van een zededie

met Gods ordinantiën overeenstemde, en

Koninkrijk verwerkelijkt zou worden. Vandaar dat

hij tot

in

zijn

Pilatus sprak:

„Hiertoe ben ik in de wereld gekomen, opdat ik der waarheid getuigenis

zou geven."

Woorden

die

natuurlijk geen zin hebben, als

men

ze opvat,

de zondaarshefde Gods te openbaren, of gelijk Pilatus het opvatte,

om om

een wijsgeerig vraagstuk op te lossen. Hij sprak van het Koninkrijk.

Om

als

had Jezus bedoeld

Koning sprak,

te

was

zijn

te zeggen, dat hij in

hij in

de wereld was gekomen

de wereld gekomen

;

de waarheid,

W'

aarvan

hij

sloeg hier dus op de rijksorde van het Koninkrijk Gods, en deze

waarheid tegenover de diepe leugen van die pseudo-zedelijke het Romeinsche recht had gevestigd en die in keizer Augustus tot voltooide ontwikkeling was gekomen. Het staat dan ook ten slotte tusschen den van God gezalfden Koning en den keizer dien men te Rome aanbidt. De uitroep: „Wij hebben geen anderen koning dan stelde hij als

wereldorde,

die

den keizer,"

is

wel waarlijk de kreet, waarmee Israël de zelfveroordeeling

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen