De gemeente gratie - pagina 99

;

95

DE GEMEENE GRATIE EN DE PRAEDESTINATIE.

alle

helderder inzicht in de voorverordineering belemmerd heeft, en oorzaak

werd, dat,

om

slechts dit ééne te noemen, de Verbondsleer en de leer der

Voorbeschikking, als uitgangspunten van twee strijdige lijnen werden aan-

De oorzaak van deze onvolledigheid lag intusschen dieper, en wel daarin, dat men bij de voorbeschikking in zijn gedachten ook over de

gemerkt

schepping heensprong, en hierdoor verzuimde te letten op het verband tusschen de van

God ons toekomende genade en de ons

oorspronkelijk

van God gegeven natuur. Wel werd over dat verband gesproken bij de leer van de zonde, en bij de leer van de wedergeboorte en de heiligmaking maar het werd weggelaten als men aan het leerstuk van de Voorbeschikking toekwam. Een gemeene fout van heel onze oude leerstellige Godorganische eenheid, als één dogmatiek, maar als

geleerdheid, die niet in

een bundel losse en op zichzelf staande leerstukken, werd genomen. Zoo

had men een leerstuk van God, en een leerstuk van Christus, en een leerstuk van de Heilige Schrift, en een leerstuk van de Kerk en zooveel meer, maar op het onderling verband dat deze onderscheidene leerstukken

Nu had zekere overgeom de onafzienbare reeks

saambond, werd niet genoegzaam acht gegeven. leverde gewoonte er de theologen aan gewend,

kwamen, groepsgewijze onder deze onderscheidene hoofden in te deelen. Van elke vraag of quaestie van dien aard, wist men onder wat leerstuk ze dusver waren behandeld, en die oude usantie bleef men volgen. Iets wat zóóver werd

van

allerlei

vragen, die in de dogmatiek aan de orde

getrokken, dat

b. v.

de leer der wedergeboorte, die toch waarlijk wel een

afzonderlijke bespreking waardig was, langen tijd deels

de kerk werd afgedaan.

bij

eenmaal, ouder gewoonte,

Was nu

bij

het geloof, deels

zulk een stuk of zulk een quaestie

een ander dogma afgehandeld, dan

het in niemands gedachten op,

om

ook

bij

kwam

het leerstuk van de Voorbe-

schikking hiermede rekening te houden, en zoo

de schepping en herschepping

bij

is

op het verband tusschen

de bespreking van dit dogma bijna

bij

ganschelijk niet gelet.

Slechts onder één gezichtspunt

schepping sprake geweest,

t.

w.

is

bij

bij

het

de voorbeschikking ook van de

opkomen van de

vraag, of

men de

Benedenvaldrijvers, of de Bovenvaldrijvers in het gevlei zou komen. Hoe,

zoo vroeg

men

zich

af,

heeft God, toen Hij het besluit der praedestinatie

nam, de personen voor zich gezien,

of voor zich gesteld, als

reeds geschapen en gevaUen waren, of wel

als

personen die

personen, die nog eerst

geschapen stonden te worden. Een uiterst gewichtige quaestie, maar die op de \\'ijze waarop ze werd voorgesteld, noch verder hielp, noch tot oplossing

was

te

brengen.

Een

ieder toch,

die

van

's

menschen

zijde

dit

vraagstuk bezag, moest wel zonder aarzelen, met Walaeus de verkiezing

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen