De gemeente gratie - pagina 466

HET GEBRUIK VAN MIDDELEN.

462

opkwam, en

alzoo van

Gods almachtige inwerking op ons lichaam, zonder

tusschenkomst van middelen, herstel van gezondheid inwachten.

Het

deze voorstellmg, die thans ter toetse moet komen, omdat ze

is

rechtstreeks met het vraagstuk der gemeene gratie samenhangt.

God de Heere,

gratie toch beduidt juist, dat,

Gemeene

uit louter barmhartigheid,

ook afgezien van de genade ter zahgheid, gemeene middelen tegen de

gemeene

of wil

ellende,

ordend heeft.

Zij

men, tegen de gemeene gevolgen der zonde, ver-

daarentegen, die het gebruik van middelen ter bestrijding

van krankheid afkeuren en zelfs zondig noemen, ontkennen hiermede het bestaan van zulk een gemeene gratie, en zijn van oordeel, dat het aanwenden van gemeene middelen om de gemeene gevolgen der zonde te breken,

te

God

een ingaan tegen

bestrijden,

is,

een pogen

meening en onze

God

zelf,

die

den

gratie,

om

wezen en bedoeling

in

val,

evenals

zijn

Vader

dien vloek in te gaan, en in gehoorzaamheid aan

sporen en te ontdekken, die heeft, die

met zorg en

door God gewild, dat

ijver die,

God daartoe

zijn

i.

ge-

Hij zelf het, die

is

—

dan natuurlijk

is

de hemelen tegen

in

God de middelen op

aangaf, en als

hij

te

ze ontdekt

aan te wenden. Is daarentegen de vloek alzoo

volgens

op ons drukken moet, dan

d.

is zijn

dan een bestrijden van

niet anders,

de middelen daartoe uitgedacht en verordend heeft,

om

in beginsel

opneemt;

dien te temperen en te verzachten; en

het de roeping van Gods kind,

Hun

tegen den vloek,

strijd

tegen alle gemeene ellende, als gevolg van den

den vloek

oordeel over ons

zijn

van de gemeene gratie staan alzoo

belijdenis

tegen elkander over. Is het

meene

om

en alzoo een daad van opstand en roekeloos verzet.

zijn

zijn bestel,

ongetemperd en onbestreden

de middelen, die

we

tegen de gemeene

aanwenden, niets dan verzinsels van menschen, of sterker nog, ingevingen van den booze, waarmee de ongeloovigen zich tegen het oorellende

deel

Gods aankanten, en dan

natuurlijk past het

Gods

kind, al zulk ge-

bruik van middelen te verfoeien, ze van zich te doen, er zich tegen te verzetten,

en zich

lijdelijk

aan het oordeel onderwerpen,

believen mocht, door een rechtstreeksche genadedaad,

tenzij

hem

het Gode

als zijn uit-

verkoren kind van het lijden te bevrijden. Dit tweeërlei standpunt staat hjnrecht tegen elkander over. Deze beide voorstellingen

daarom

is

dulden geen verzoening. Ze laten geen vergelijk

het zoo van het hoogste aanbelang, dat

we

toe.

En

in deze gewichtige

zaak tot een zuivere, heldere oplossing komen. Gehjk het nu toch staat,

maakt de man,

die „den dokter afwgst en alleen op God betrouwt," zelfs op hen, die voor zichzelf nog medicijn gebruiken, nog maar al te dikwijls den indruk van een hooger vroomheid. Men zou het ook wel zoo willen,

maar men heeft die

in

er het geloof niet voor, en houdt zichzelf dus voor een

vroomheid

van de medicijnen

te

kort schiet.

En

dit

vromer, dan moeten

nu mag

we

niet. Is

het verwerpen

allen ze verwerpen, want

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen