De gemeente gratie - pagina 388

VOORZIENIGHEID EN SCHEPPING.

384

God

is

goed, en

Rome Nero dan

is

zich

als

op het kruis van Golgotlia de Christus

als

keizer verdierlijkt en in schandelijkheid wegwerpt,

dan was God ook

Zoo

die Christus

in alles en in allen

men, hoe ontzettend groot het gevaar

ziet

en te

was ook God, maar

voor een deel maar geheel, en moest ook

in Nero, niet

Nero zoo wezen, omdat God

die

want

die Christus goed, natuurlijk,

sterft,

is,

goed

zoo

is.

men

bij

den eersten

grondslag der dingen ook maar één schreef van het rechte spoor afwijkt.

Het

is

als

schijnen

ze

met twee lijnen, die aanvankelijk zoo saam te vallen, maar toch iets, o, zoo

dicht bijeen liggen, dat

weinig,

maar toch

iets

afwijken, en zich afbuigen in tegenovergestelde richting, de ééne iets naar rechts, de

andere

naar

iets

uiteenloopen, eerst één

el,

En nu behoeft om al spoedig

links.

door en verder te trekken,

al

dan tien

ellen,

ge deze beide lijnen maar te

merken hoe

ze geheel

dan een kilometer, straks duizend

kilometer uiteengaan, en ten slotte in het oneindige van elkaar afwijken. Bij

onze spoorlijnen ziet

station

men

dit

zoo vaak.

Twee paar

rails, die in

het

maar het ééne paar rails strekt naar dit nu ziet men ook hier; zoo men gewichtig punt ook maar even van de goede, juiste lijn afgaat, moet op één paar

rails uitloopen,

Madrid en het andere naar Moskou. En op

dit

wel het eind

zijn,

dat ge ten slotte geheel en al van het pad der waarheid

had God ons daarmede een komt uit bij het Pelagianisme en ten slotte bij Deïsme en Atheïsme. En omgekeerd wie de Scheppingopvat als ware ons daardoor geen zelfstandig bestaan met al gegeven, verloopt.

Al wie de Schepping verstaat,

als

zelfstandig bestaan in onszelven gegeven,

verloopt in zondige mystiek en Pantheïsme.

En

recht gaat ge alleen dan,

zoo ge heide waarheden even beslist vasthoudt, ten eerste, dat wel terdege

de Schepping een zelfstandig bestaan aan de dingen buiten het Wezen

Gods verleende; maar ook ten tweede, dat dit zelfstandig bestaan buiten Wezen Gods alleen mogelijk is, doordien het van oogenblik tot oogenblik rust in den wil en in de kracht Gods. Al het onderscheid ligt dus daarin, dat ge het Wezen Gods en de kracht Gods scherp onderscheidt. Schepping is iets daarstellen buiten het Wezen Gods, maar zóó dat het alleen door de kracht Gods bestaat en voortbestaat. Zoo juist getroffen en het

zoo klaar uiteengezet

is

het daarom, als onze Heidelbergsche Catechismus

de Voorzienigheid ons als „de alomtegenwoordige en almogende kracht

Gods"

beschrijft.

zienigheid

ligt

Immers het onderscheid tusschen Schepping en Voor-

dan

in

ditzelfde verschil De Schepping brengt God komen, de Voorzienigheid veroorzaakt, buiten God zijn, buiten God stand houden, edoch

precies

teweeg, dat de dingen er buiten dat de dingen die er alleen door

God en door

Nog anders kunt ge

zijn kracht.

dit

in

dezer voege uitdrukken, dat de Schepping

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen